จากความไม่รู้ ก็ค่อย ๆ เป็นผู้ที่รู้ขึ้น เข้าใจถูกขึ้น

เนื่องจากยังมีกิเลส จึงต้องเกิดอยู่ร่ำไป นับชาติไม่ถ้วน แต่เพราะรู้ว่าเป็นผู้ที่หนาแน่นไปด้วยกิเลสนานาประการนี้เอง จึงต้องอาศัยพระธรรมที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดง จากความไม่รู้ ก็จะค่อยๆ เป็นผู้ที่รู้ขึ้น เข้าใจถูกขึ้น ความเข้าใจถูกเห็นถูก เป็นปัญญา เมื่อเข้าใจสภาพธรรมตามความเป็นจริงขึ้นเรื่อยๆ สภาพธรรมที่เกิดขึ้นเป็นปกติธรรมดาในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นรูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะทั้งที่น่าปรารถนาน่าใคร่น่าพอใจ หรือไม่น่าปรารถนาไม่น่าใคร่ไม่น่าพอใจ ก็ตาม ก็จะไม่เป็นไปเพื่อการเพิ่มกิเลส แต่จะเป็นไปเพื่อความเจริญขึ้นของปัญญาที่เริ่มเข้าใจถูกเห็นถูกตามความเป็นจริงว่า เป็นสภาพธรรมแต่ละอย่างๆ เท่านั้น ฉะนั้น จึงต้องฟังพระธรรม ฟังในสิ่งที่มีจริง เป็นจริง ที่ปรากฏทางตา ทางหูทางจมูก ทางลิ้น ทางกาย ทางใจ ต่อไป อย่างไม่ท้อถอย ครับ ...ขออนุโมทนาครับ...