มิจฉามรรค

มิจฉามรรค

มิจฺฉา (ผิด เท็จ) +มคฺค (หนทาง ทางเดิน)

หนทางที่ผิด หมายถึง ข้อปฏิบัติที่ไม่นำไปสู่ความพ้นทุกข์ที่เป็นไปด้วยอกุศลจิต ซึ่งพระผู้มีพระภาคทรงแสดงเปรียบเทียบกับสัมมามรรคโดยนัยของพระสูตร คือ มิจฉามรรค ๘ ได้แก่

มิจฉาทิฏฐิ ๑

มิจฉาสังกัปปะ ๑

มิจฉาวาจา ๑

มิจฉากัมมันตะ ๑

มิจฉาอาชีวะ ๑

มิจฉาวายามะ ๑

มิจฉาสติ ๑

มิจฉาสมาธิ ๑