พระอานนท์รับจีวรมากเพื่อนำไปแจกจ่าย
 
ไปเองไปเจอกัน
วันที่  18 เม.ย. 2551
หมายเลข  8328
อ่าน  1,632

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท เล่ม ๑ ภาค ๒ ตอน ๑- หน้าที่ 294

                              พระราชาทรงถวายจีวรแก่พระอานนท์

         วันหนึ่ง  หญิงเหล่านั้น  ฟังธรรมกถาของพระเถระแล้ว    เลื่อมใส

ได้กระทำการบูชาธรรมด้วยผ้าอุตราสงค์  ๕๐๐   ผืน.        อุตราสงค์ผืน

หนึ่ง ๆ ย่อมมีค่าถึง  ๕๐๐.    พระราชาไม่ทรงเห็นผ้าสักผืนหนึ่งของหญิง

เหล่านั้น  จึงตรัสถามว่า   " ผ้าอุตราสงค์อยู่ที่ไหน ?"

         พวกหญิง.   พวกหม่อมฉันถวายแล้วแด่พระผู้เป็นเจ้า.

         พระราชา.  พระผู้เป็นเจ้านั้น  รับทั้งหมดหรือ ?

         พวกหญิง.  เพคะ  รับ  (ทั้งหมด).

         พระราชาเสด็จเข้าไปหาพระเถระแล้ว   ตรัสถามความที่หญิงเหล่านั้น

ถวายผ้าอุตราสงค์     ทรงสดับความที่ผ้าอันหญิงเหล่านั้นถวายแล้ว     และ

ความที่พระเถระรับไว้แล้ว      จึงตรัสถามว่า      "ท่านผู้เจริญ   ผ้าทั้งหลาย

มากเกินไปมิใช่หรือ ?   ท่านจักทำอะไรด้วยผ้ามีประมาณเท่านี้ ?"

 



  ความคิดเห็นที่ 1  
 
ไปเองไปเจอกัน
วันที่ 18 เม.ย. 2551

          พระเถระ.  มหาบพิตร  อาตมภาพรับผ้าไว้พอแก่อาตมภาพแล้ว  จัก

ถวายผ้าที่เหลือแก่ภิกษุทั้งหลายผู้มีจีวรเก่า.

         พระราชา.  ภิกษุทั้งหลาย  จักทำจีวรเก่าของตนให้เป็นอะไร ?

         พระเถระ.   เธอจักให้แก่ภิกษุผู้มีจีวรเก่ากว่าทั้งหลาย.

         พระราชา.  ภิกษุเหล่านั้นจักทำจีวรเก่าของตนให้เป็นอะไร ?

         พระเถระ.   เธอจักทำให้เป็นผ้าปูนอน.

         พระราชา.   เธอจักทำผ้าปูนอนเก่าให้เป็นอะไร ?

         พระเถระ.   เธอจักทำให้เป็นผ้าปูพื้น.

         พระราชา.   เธอจักทำผ้าปูพื้นเก่าให้เป็นอะไร ?

         พระเถระ.   ขอถวายพระพร  เธอจักทำให้เป็นผ้าเช็ดเท้า.

         พระราชา.   เธอจักทำผ้าเช็ดเท้าเก่าให้เป็นอะไร ?

         พระเถระ.   เธอจักโขลกให้ละเอียดแล้ว๑  ผสมด้วยดินเหนียวฉาบฝา.

         พระราชา.    ท่านผู้เจริญ    ผ้าทั้งหลายที่ถวายแด่พวกพระผู้เป็นเจ้า

จักไม่เสียหาย  แม้เพราะทำกรรมมีประมาณเท่านั้นหรือ ?

         พระเถระ.  อย่างนั้น  มหาบพิตร.


 

 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
ไปเองไปเจอกัน
วันที่ 18 เม.ย. 2551

          พระราชาทรงเลื่อมใสแล้ว  รับสั่งให้นำผ้า  ๕๐๐  อื่นอีกมากให้ตั้ง

ไว้แทบบาทมูลของพระเถระแล้ว.

         ได้ยินว่า    พระเถระได้ผ้ามีค่าถึง  ๕๐๐   ซึ่งพระราชาทรงวางไว้

แทบบาทมูลถวายโดยส่วน  ๕๐๐  ถึง  ๕๐๐  ครั้ง,    ได้ผ้ามีค่าถึงพันหนึ่ง

ซึ่งพระราชาทรงวางไว้แทบบาทมูลถวายโดยส่วนพันหนึ่ง      ถึงพันครั้ง,

ได้ผ้ามีค่าถึงแสนหนึ่ง    ซึ่งพระราชาทรงวางไว้แทบบาทมูลถวายโดยส่วน

แสนหนึ่ง      ถึงแสนครั้ง.      ก็ชื่อว่าการนับผ้าที่พระเถระได้แล้วโดยนัย

เป็นต้นว่า  ๑-๒-๓-๔-๕-๑๐  ดังนี้ ย่อมไม่มี:  ได้ยินว่า  เมื่อพระ-

ตถาคตปรนิพพานแล้ว,    พระเถระเที่ยวไปทั่วชมพูทวีป    ได้ถวายบาตร

และจีวรทั้งหลาย    ซึ่งเป็นของ ๆ  ตนนั่นแล    แก่ภิกษุทั้งหลายในวิหาร

ทั้งปวงแล้ว.

 

 
  ความคิดเห็นที่ 3  
 
เมตตา
เมตตา
วันที่ 22 ต.ค. 2551

ขออนุโมทนาค่ะ

 
  ความคิดเห็นที่ 4  
 
pamali
วันที่ 16 ก.ย. 2553

สาธุ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ