ธรรมข้อคิด 15
 
แล้วเจอกัน
วันที่  20 ธ.ค. 2550
หมายเลข  6313
อ่าน  1,873

           ขอนอบน้อมแด่พระรัตนตรัย

 การที่เรารู้ว่าตัวเองเป็นคนไม่ดี มีความไม่รู้มากย่อมเป็นความเข้าใจถูกระดับหนึ่ง แต่เมื่อรู้อย่างนั้นแล้วจึงควรเห็นประโยชน์ว่า เมื่อเป็นคนไม่ดี สิ่งที่ทำให้ดีขึ้นคืออะไร

นั่นคือการได้เข้าใจถูกในพระธรรมในแนวทางถูกต้อง โดยการเข้าไปหา ไปใกล้เสพ

คุ้นกับความเห็นถูก

 โดยนัยตรงกันข้ามถ้าเราเป็นคนไม่ดี มีคามไม่รู้มาก แต่เราเสพคุ้นกับความเห็นผิด

หรือในแนวทางที่ไม่ถูกต้องแล้วย่อมทำให้เป็นคนไม่ดีมากขึ้น สะสมความไม่รู้มากขึ้น

จึงควรพิจาณาด้วยปัญญาว่าเมื่อเป็นคนไม่ดี มีความไม่รู้ควรทำอย่างไรจึงจะควรเพราะ

ย่อมนำไปสู่การบรรลุมรรคผลและไม่บรรลุมรรคผลหรือสวรรค์และอบายภูมิครับ


  ความคิดเห็นที่ 1  
 
แล้วเจอกัน
วันที่ 20 ธ.ค. 2550

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท เล่ม ๑ ภาค ๒ ตอน ๒-หน้าที่ 188

                                      ข้อความบางตอนจาก......                                    เรื่องโจรผู้ทำลายปม 

                             "บุคคลใดโง่   ย่อมสำคัญความที่แห่งตนเป็น

                     คนโง่,  บุคคลนั้นจะเป็นบัณฑิตเพราะเหตุนั้นได้บ้าง;

                     ส่วนบุคคลใดเป็นคนโง่       มีความสำคัญว่าตนเป็น

                     บัณฑิต  บุคคลนั้นแล   เราเรียกว่า   'คนโง่.'


 

 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
แล้วเจอกัน
วันที่ 20 ธ.ค. 2550

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท เล่ม ๑ ภาค ๒ ตอน ๒-หน้าที่ 188

                                             แก้อรรถว่า            ก็เขารู้อยู่ว่า    "เราเป็นคนโง่"    เข้าไปหา    เข้าไปนั่งใกล้คนอื่น

ซึ่งเป็นบัณฑิต  อันบัณฑิตนั้นกล่าวสอนอยู่   พร่ำสอนอยู่   เพื่อประโยชน์

แก่ความเป็นบัณฑิต    เรียนเอาโอวาทนั้นแล้ว     ย่อมเป็นบัณฑิต   หรือ

เป็นบัณฑิตกว่าได้.

 
  ความคิดเห็นที่ 3  
 
แล้วเจอกัน
วันที่ 20 ธ.ค. 2550

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท เล่ม ๑ ภาค ๒ ตอน ๒-หน้าที่ 188           สองบทว่า  ส    เว   พาโล   ความว่า    ส่วนบุคคลใดเป็นคนโง่อยู่

เป็นผู้มีความสำคัญว่าคนเป็นบัณฑิตถ่ายเดียวอย่างนั้นว่า  " คนอื่นใครเล่า ?

จะเป็นพหูสูต   เป็นธรรมกถึก  ทรงวินัย    มีวาทะกล่าวคุณเครื่องขจัดกิเลส

เช่นกับด้วยเรามีอยู่"      บุคคลนั้นไม่เข้าไปหา    ไม่เข้าไปนั่งใกล้บุคคลอื่น

ซึ่งเป็นบัณฑิต   ย่อมไม่เรียนปริยัติเลย,   ย่อมไม่บำเพ็ญข้อปฏิบัติ,   ย่อม

ถึงความเป็นคนโง่โดยส่วนเดียวแท้.  

                       ขออุทิศกุศลให้สรรพสัตว์

 
  ความคิดเห็นที่ 4  
 
wannee.s
wannee.s
วันที่ 20 ธ.ค. 2550

ถ้าคบคนเห็นผิด  หรือเข้าใจแนวทางที่ผิด  ก็ทำให้สะสมความเห็นผิดมากขึ้น แต่ถ้าคบบุคคลที่เห็นถูกในแนวทางที่ถูก  ก็จะทำให้ความไม่รู้ค่อย ๆ น้อยลง  และสามารถบรรลุ  มรรค ผลในอนาคตได้ค่ะ  

 
  ความคิดเห็นที่ 5  
 
พุทธรักษา
วันที่ 20 ธ.ค. 2550

            ส่วนหนึ่ง...เพราะได้สั่งสมบุญไว้ในปางก่อน            ที่เหลือ....เป็นการสะสมเหตุปัจจัย(บุญและบาป)                         สำหรับชาตินี้และชาติต่อๆไป...........                           .............ขออนุโมทนา...............
 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ