เรื่องนายจุนทสูกริก
 
บ้านธัมมะ
วันที่  18 ธ.ค. 2550
หมายเลข  6039
อ่าน  674
     เรื่องนายจุนทสูกริก

 ข้อความเบื้องต้น

พระศาสดา  เมื่อประทับอยู่ในพระเวฬุวัน  ทรงปรารภบุรุษ  ชื่อ

จุนทสูกริก   ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า "อิธ   โสจติ  เปจฺจ  โสจติ"

เป็นต้น.

นายจุนทะเลี้ยงชีพด้วยการเลี้ยงสุกรขาย

ได้ยินว่า  นายจุนทสูกริกนั้น  ฆ่าสุกรทั้งหลายกินบ้าง  ขายบ้าง

เลี้ยงชีวิตอยู่สิ้น  ๕๕ ปี . ในเวลาข้าวแพง  เขาเอาเกวียนบรรทุกข้าวเปลือก

ไปสู่ชนบท  แลกลูกสุกรบ้าน  ด้วยข้าวเปลือกประมาณ  ๑  ทะนาน  หรือ

๒ ทะนาน   บรรทุกเต็มเกวียน  แล้วกลับมา  ล้อมที่แห่งหนึ่งดุจดอก

ข้างหลังที่อยู่  แล้วปลูกผักในที่นั้นนั่นแล  เพื่อลูกสุกรเหล่านั้น,  เมื่อลูก

สุกรเหล่านั้น  กินกอผักต่างๆ บ้าง   สรีรวลัญชะ  (คูถ)  บ้าง   ก็เติบโต

ขึ้น, (เขา)   มีความประสงค์จะฆ่าตัวใดๆ    ก็มัดตัวนั้นๆ   ให้แน่น   ณ

ที่ฆ่าแล้ว   ทุบด้วยค้อน  ๔  เหลี่ยม   เพื่อให้เนื้อสุกรพองหนาขึ้น  รู้ว่า

เนื้อหนาขึ้นแล้ว  ก็ง้างปาก  สอดไม้เข้าไปในระหว่างฟัน  กรอกน้ำร้อน

ที่เดือดพล่าน  เข้าไปในปากด้วยทะนานโลหะ.  น้ำร้อนนั้น  เข้าไปพล่าน

ในท้อง  ขับกรีสออกมาโดยส่วนเบื้องต่ำ  (ทวารหนัก)   กรีสน้อยหนึ่ง

ยังมีอยู่เพียงใด   ย่อมออกเป็นน้ำขุ่นเพียงนั้น  เมื่อท้องสะอาดแล้ว,  จึง
 
 ฯลฯ

นายจุนทะเสวยผลกรรมทันตาเห็น

เมื่อความเร่าร้อนนั้น  ปรากฏแก่นายจุนทสูกริกนั้นแล้ว,   อาการ

อันเหมาะสมด้วยกรรมก็เกิดขึ้น.   เขาร้องเสียงเหมือนหมู   คลานไปใน

ท่ามกลางเรือนนั่นเอง,  ไปสู่ที่ในทิศตะวันออกบ้าง   สู่ที่ในทิศตะวันตกบ้าง.

ลำดับนั้น  พวกคนในเรือนของเขา  จับเขาไว้ให้มั่น แล้วปิดปาก.

ธรรมดาผลแห่งกรรม   อันใคร ๆ   ไม่สามารถจะห้ามได้.   เขาเที่ยวร้องไป

ข้างโน้นบ้าง  ข้างนี้บ้าง.  คนใน  ๗  หลังคาเรือนโดยรอบ  ย่อมไม่ได้

หลับนอน.   อนึ่ง  คนในเรือนทั้งหมด  เมื่อไม่สามารถจะห้ามการออก

ไปภายนอกของเขาผู้ถูกมรณภัยคุกคามแล้วได้   จึงปิดประตูเรือนล้อม

รักษาอยู่ภายนอกเรือน   โดยประการที่เขาอยู่ภายใน  ไม่สามารถจะเที่ยว

ไปข้างนอกได้.

    เสวยผลกรรมในสัมปรายภพ

  แม้นายจุนทสูกริก   เที่ยวร้องไปข้างโน้นบ้าง   ข้างนี้บ้าง   ภายใน

เรือนนั่นเอง  ด้วยความเร่าร้อนในนรก.  เขาเที่ยวไปอย่างนั้นตลอด

๗  วัน,   ในวันที่  ๘  ทำกาละแล้ว  ไปเกิดในอเวจีมหานรก.


เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ