ต้องจากโลกนี้ไป อะไรเป็นโอกาสที่ประเสริฐที่สุด [เก็บไว้ในหทัย]

หทเย นิเธตพฺพยุตฺตกํ
ข้อความที่ควรเก็บไว้ในหทัย
[๑๑๕๕]

ต้องจากโลกนี้ไป อะไรเป็นโอกาสที่ประเสริฐที่สุด

อาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ สนทนาธรรม ณ บ้านสวนธรรม ในสนามกอล์ฟ เดอะ รอยัลเจมส์ ต. ศาลายา อ.พุทธมณฑล จ. นครปฐม ของคุณทักษพลและคุณจริยา เจียมวิจิตร ๒๑ สิงหาคม ๒๕๖๙

การฟัง เผินไม่ได้ แล้วก็ฟังแล้วเห็นความลึกซึ้งว่าเข้าใจจริงๆ หรือเปล่า เท่านี้เอง ไม่ต้องไปเข้าใจเยอะแยะชื่อคำต่างๆ เพียงคำเดียวเข้าใจจริงๆ หรือเปล่าว่าสิ่งที่มีจริงไม่มีใครทำให้เกิดขึ้นได้เลย ถ้าไม่เกิดก็ไม่มี เพราะฉะนั้นจะมีคนไม่ได้ มีสิ่งที่กระทบตาขณะเห็น ไม่ว่าจะกี่ชาติ ก็มีแต่เห็น ได้ยิน ได้กลิ่น ลิ้มรส รู้สิ่งที่กระทบสัมผัสแล้วก็คิดนึกแล้วก็จากโลกนี้ไป แต่อะไรเกิดอะไรตาย ถ้าไม่ได้ฟังจริงๆ ก็ไม่รู้ เพราะฉะนั้น โอกาสที่ประเสริฐที่สุดในสังสารวัฏฏ์ มีโอกาสที่จะได้ฟังคำที่ทำให้เริ่มไตร่ตรองจนกระทั่งรู้ความจริงได้ มิฉะนั้นจะไม่มีการรู้ความจริงตั้งแต่เกิดจนตาย เพราะถ้ารู้จริงต้องเดี๋ยวนี้ ถ้าเดี๋ยวนี้ไม่รู้ต่อไปจะรู้ได้อย่างไร

เมื่อวานนี้มีอะไรบ้าง หมดแล้วใช่ไหม กลับมาอีกไม่ได้เลย ขณะนี้ก็จะเป็นเมื่อวานนี้ของพรุ่งนี้ สั้นมากแล้วก็หมดไปทุกขณะไม่กลับมาอีกเลย เพราะฉะนั้น เริ่มเข้าใจความจริงว่าไม่มีเรา หลงว่าเป็นเรามานานแสนนาน ไม่มีสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่เป็นโต๊ะเป็นเก้าอี้เป็นอัตตา แต่สิ่งที่มีจริงจะเป็นสิ่งหนึ่งสิ่งใดไม่ได้ เห็นเกิดขึ้นเห็นแล้วดับจะเป็นอะไรได้ สิ่งที่ปรากฏให้เห็นต้องเกิดด้วยถ้าไม่เกิดก็ไม่กระทบตา เกิดกระทบตา จิตเห็นเกิดขึ้นเมื่อไหร่จึงปรากฏว่าสิ่งนั้นมี เพราะฉะนั้น ก็ชั่วคราวแล้วก็หมด เพราะฉะนั้นก็เป็นความตายทุกขณะ จะได้รู้ความจริง เพราะว่าความจริงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงตั้งแต่ตรัสรู้ แต่คำสอนยังอยู่ แต่ต้องรู้จักในความลึกซึ้งและความละเอียดอย่างยิ่งจึงจะรู้จักพระพุทธเจ้า ไม่ใช่พระองค์ตรัสรู้อริยสัจจ์ ๔ จำ ๔ ข้อได้แต่ไม่รู้อะไรเลย เพราะฉะนั้น ต้องรู้จักจริงๆ ในคุณความดีของผู้ที่ทำให้เกิดความเข้าใจวันนี้ ถ้าไม่มีการตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าวันนี้มืดไม่มีทางที่จะรู้ความจริงว่าเดี๋ยวนี้อยู่ในความมืด จนกว่าความจริงปรากฏไม่ใช่เพียงขั้นฟัง แต่ขั้นฟังต้องมั่นคง

กราบเท้าบูชาคุณ ท่านอาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ ที่เคารพยิ่ง

อ่านหัวข้ออื่นๆ คลิกที่นี่ ... เก็บไว้ในหทัย