เกิดมาด้วยความไม่รู้ (อวิชชา) เกิดแล้วก็ไม่รู้ เริ่มต้นด้วยความไม่รู้ แล้วความรู้จะเกิดเมื่อไหร่?

ทุกอย่างเป็นธรรมะ ธรรมะทั้งหลายเป็นอนัตตา

ทุกขณะในชีวิตประจำวัน เป็นสัจจะ เป็นความจริง เป็นธรรมะแต่ละอย่าง เมื่อไม่เข้าใจธรรมะ ก็ยึดถือว่าเป็นเรา

ไม่ประมาทคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อเข้าใจคำสอน ก็จะนำไปสู่ความไม่ทำบาป

ไม่ควรเรียกร้องใหัคนอื่นไม่ทำบาป ควรเริ่มที่ตนเอง เมื่อเห็นโทษของอกุศลเห็นคุณของกุศล ก็จะเริ่มทำความดี

ชำระจิตจากอกุศลทั้งหมด การทำไม่ดี เกิดจากกิเลสในใจนั่นเอง

ขณะที่ไม่ทำบาป ขณะนั้นเป็นอะไร? ถ้ายังเป็นเรา แสดงว่ายังไม่เข้าใจคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ขณะที่ไม่ทำบาป เป็นธรรมะ ขณะทำบาป ก็เป็นธรรมะ ทุกขณะในชีวิตเป็นธรรมะ

ธรรมะทั้งหมดเพื่อละความไม่รู้ เพราะความไม่รู้ จึงทำอกุศลต่างๆ ผลของอกุศลกรรมนำมาซึ่งทุกข์

อดทนที่จะเริ่มเข้าใจในความเป็นธรรมะเดี๋ยวนี้ ค่อยๆ ฟัง อดทนที่จะฟังเรื่องที่มีจริงๆ ในขณะนี้ เช่น เห็น คิดนึก สุข ทุกข์ ... สามารถค่อยๆ เข้าใจถูกว่า ทุกอย่างที่มีจริงเป็นธรรมะ เกิดขึ้นแล้วก็ดับไป ไม่เป็นของใครเลย

สิ่งใดที่ไม่ปรากฏ ก็จำว่ามีและยึดถือว่าเป็นเรา ทั้งๆ ที่มีสิ่งที่กำลังปรากฏก็ยังไม่รู้ถึงการเกิดดับเลย และไม่รู้ว่าเป็นธรรมะ

เกิดมาด้วยความไม่รู้ (อวิชชา) เกิดแล้วก็ไม่รู้ เริ่มต้นด้วยความไม่รู้ แล้วความรู้จะเกิดเมื่อไหร่?

บ้านธัมมะ มาฆบูชา ๒๕๕๒