มีหนทางเดียวที่จะได้สิ่งที่ประเสริฐที่สุด [เก็บไว้ในหทัย]

หทเย นิเธตพฺพยุตฺตกํ
(ข้อความที่ควรเก็บไว้ในหทัย)
[๑๑๓๕]

มีหนทางเดียวที่จะได้สิ่งที่ประเสริฐที่สุด

อาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ สนทนาธรรมเรื่อง ธัมมะอยู่ไหน ที่โรงแรมวังใต้ จ.สุราษฎร์ธานี ๒๔ พฤษภาคม ๒๕๖๙

เกิดมาไม่รู้ ทั้งๆ ที่เห็น ทุกอย่างที่เกิดในชีวิตไม่รู้เลยว่าหมดแล้ว แล้วก็หมด แล้วก็หมด แล้วก็ไม่มีเหลือเลย จริงไหม แล้วก็ไม่เหลือๆ แม้แต่ที่เคยเข้าใจว่าเป็นเรา ความจริงคืออะไร แล้วความจริงอย่างนี้สมควรประจักษ์แจ้งไหม ในเมื่อเป็นความจริงถึงที่สุดซึ่งใครก็เปลี่ยนไม่ได้ เพราะฉะนั้น เมื่อรู้ค่าอย่างนี้จึงศึกษาทุกคำด้วยความเคารพ มีหนทางเดียวที่จะได้สิ่งประเสริฐที่สุดด้วยการฟังและไตร่ตรองจนกระทั่งเป็นความเห็นถูกในสิ่งที่มีทุกชาติแล้วก็หมดไปๆ

ความเข้าใจเกิดดับหรือเปล่า ต้องตรง มีอะไรที่เกิดแล้วไม่ดับบ้าง จึงจะละว่าไม่ใช่ความเข้าใจของเรา มิฉะนั้นก็เราเข้าใจแล้ว เพราะฉะนั้น ความไม่รู้ลึกมากที่ไม่รู้จึงได้เกิดความคิดว่าเป็นเรา เห็นเกิดขึ้นหนึ่งขณะ ฟัง "เห็นขึ้นหนึ่งขณะ" ไม่มีอย่างอื่นปรากฏ เพราะเห็นเป็นหนึ่งขณะที่รู้สิ่งที่ปรากฏให้เห็น คิดไม่สามารถที่จะเห็น เพราะฉะนั้น ในขณะที่เห็นหนึ่งขณะจะเป็นเราไม่ได้ จะเป็นใครไม่ได้ ควรรู้ไหม ถ้าอยากรู้แล้วเอาเงินไปซื้อ ไม่มีทาง แน่นอนที่สุด เพราะฉะนั้น ค่าอยู่ที่ก่อนพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะทรงแสดงธรรมพระองค์ตรัสว่า "จงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าว" ค่าแค่ไหน ทุกคำ ต้องฟัง ไม่คิดเรื่องอื่น ฟังแล้วไม่คิดเรื่องอื่น ใส่ใจในคำที่ได้ฟัง ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดเองไม่ได้ แต่เกิดแล้วโดยไม่รู้ว่าอะไรทำให้เกิดขึ้น เพียงแค่เกิดแล้ว ดับ ไม่กลับมาอีกเลยในสังสารวัฏฏ์ จริงไหม ทุกอย่างไม่เว้น จนกว่าจะรู้แจ้งอริยสัจจธรรม

กราบเท้าบูชาคุณ ท่านอาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ ที่เคารพยิ่ง

อ่านหัวข้ออื่นๆ คลิกที่นี่ ... เก็บไว้ในหทัย