การทรงไว้ซึ่งลักษณะของตน

ขอนอบน้อมแด่พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า

ธมฺม เป็นภาษาบาลี

ธรฺ (ธาตุ) + ม (ปัจจัย) = ธมฺม (สิ่งที่ทรงไว้)

อตฺตโน สภาวํ ธารตีติ ธมฺโม

ธรรมชาติใดย่อมทรงไว้ซึ่งสภาวะของตน เหตุนั้นธรรมชาตินั้นชื่อว่า ธรรม

การมองว่าธรรมะคือ "การทรงลักษณะของตน" ช่วยให้เราแยก "สมมติ" ออกจาก "ความจริง"

สมมติ คือคำเรียก เช่น โต๊ะ เก้าอี้ หรือ ตัวเรา

ธรรมะ (ความจริง) คือการที่มือสัมผัสลงไปแล้วเจอ ความแข็ง ซึ่งความแข็งนั้นแหละคือธรรมะที่แท้จริงที่กำลัง ทรงลักษณะนั้น ให้เราพิสูจน์ได้ในขณะนั้น

ไม่ขึ้นกับชื่อเรียก ไม่ว่าจะเกิดมาบนโลกนี้หรือไม่ ความแข็งก็ยังคง ทรงสภาวะแข็ง อยู่เช่นนั้นไม่สามารถเปลี่ยนแปลงเป็นอย่างอื่นไปได้ สภาวะแต่ละอย่างทำหน้าที่ของตัวเอง โดยไม่มีใครสั่งให้เป็น

ด้วยความที่เป็นผู้มีปัญญาน้อย และเบื่อกับการใช้ชีวิตประจำวัน ต้องเจอผู้คนเพื่อนร่วมงานที่ไม่มีความสนใจในธัมมะ โดยความเป็นธัมมะที่ลึกซึ้งมากเช่นนี้ ยากนักที่จะหาเพื่อนร่วมสนทนาในชีวิตประจำวันได้ จึงต้องค้นหาจากสื่อต่างๆ ประมวลมาเป็นความเข้าใจได้ประมาณนี้ จึงขอความกรุณาขอความรู้เพิ่มเติม หากเข้าใจผิดพลาดในส่วนไหนประการใด ให้ท่านอาจารย์ช่วยอธิบายเพิ่มเติมในส่วนนั้น