มั่นคงว่าเป็นธรรมะไม่มีเรา ... สนทนาธรรมที่บ้านซอยพัฒนเวศม์ เช้า 13/2/69

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ไม่ต้องทำอะไรเลย แค่ฟังธรรมะเห็นความลึกซึ้งขึ้น ... เห็นความลึกซึ้งขึ้น ... ขณะนั้นคือเริ่มสะสมบารมี อีกนานไกลเท่าไหร่ แต่ต้องมั่นคงในความจริง ... ไม่ไปทำอะไร ... ทำอะไรก็ใครล่ะทำ ... เราทำ!! ทับถมเข้าไปอีก

คำของพระพุทธเจ้า คนฟังเท่านั้นที่จะเป็นคนรู้ความจริงว่าเข้าใจความลึกซึ้งแค่ไหน และความเข้าใจไม่ใช่เรา ... ก่อนฟังไม่ได้มีความเข้าใจ แต่พอฟังแล้วเข้าใจเกิดรู้ความจริงของสิ่งที่มีขั้นฟัง เพราะฉะนั้นไม่ใช่เราสักอย่าง จนกว่าเมื่อไหร่จะหมดล่ะสักอย่าง ... ไม่มีเรา และก็ปรากฏเพียงหนึ่ง แล้วก็เกิดด้วย ดับด้วย โดยนิมิตด้วย

ทุกคำของพระพุทธเจ้าเป็นความจริงที่ต้องมั่นคง เพราะฉะนั้นการศึกษาธรรมะที่พระองค์ทรงแสดง 45 พรรษา มหาศาลมากมาย ทุกคำกล่าวถึงสิ่งที่มีหลายระดับ หลายความละเอียดลึกซึ้งว่าปานไหนเป็นระดับๆ ไป เพราะฉะนั้นมั่นคงว่าเป็นธรรมะไม่มีเรา อันนี้สำคัญมาก คำเดียวที่ต้องมั่นคง มีจริงดับแล้ว ไหนเรา?!!

เพราะฉะนั้นฟังไว้เพื่อเข้าใจขึ้น ขณะที่เข้าใจนั่นคือละ ไม่ต้องทำอะไรเลย ... ไม่ต้องทำอะไรเลย นอกจากฟังแล้วเข้าใจเมื่อไหร่ละเมื่อนั้น เพราะฉะนั้นจึงฟังคำของพระองค์ เพราะพูดถึงสิ่งที่มี เตือนให้ไม่ลืมว่ากำลังพูดถึงธรรมะ ... ไม่ไกล ไม่ใช่ใคร มีจริงๆ ทั้งหมดทุกอย่าง ไม่อย่างนั้นก็ไปหาธรรมะกันใช่ไหม?! หาแล้วจะเจอไหม?!

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในความดีของทุกท่านค่ะ