๒. อรหัตตสูตร ว่าด้วยผู้ควรบรรลุและไม่ควรบรรลุอรหัตตผล

พระสุตตันตปิฎก อังคุตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต เล่ม ๓ - หน้า 784ก

๒. อรหัตตสูตร

ว่าด้วยผู้ควรบรรลุ และไม่ควรบรรลุอรหัตผล

    [๓๓๗] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุยังละธรรม ๖ ประการ ไม่ได้แล้ว ย่อมเป็นผู้ไม่ควร เพื่อทำให้แจ้ง ซึ่งอรหัต ธรรม ๖ ประการเป็นไฉน? คือ ถีนะ ๑ มิทธะ ๑ อุทธัจจะ ๑ กุกกุจจะ ๑ ความไม่มีศรัทธา ๑ ความประมาท ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุยังละธรรม ๖ ประการนี้ ไม่ได้แล้ว ย่อมเป็นผู้ไม่ควร เพื่อทำให้แจ้ง ซึ่งอรหัต.

    ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุละธรรม ๖ ประการ ได้แล้ว ย่อมเป็นผู้ควร เพื่อทำให้แจ้ง ซึ่งอรหัต ธรรม ๖ ประการเป็นไฉน? คือ ถีนะ ๑ มิทธะ ๑ อุทธัจจะ ๑ กุกกุจจะ ๑ ความไม่มีศรัทธา ๑ ความประมาท ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุละธรรม ๖ ประการนี้ ได้แล้ว ย่อมเป็นผู้ควร เพื่อทำให้แจ้ง ซึ่งอรหัต.

    จบอรหัตตสูตร ๒

    * อรรถกถาเป็นวรรคที่ ๗

พระสุตตันตปิฎก อังคุตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต เล่ม ๓ - หน้า 785

อรรถกถาอรหัตตสูตร

    พึงทราบวินิจฉัย ในอรหัตตสูตรที่ ๒ ดังต่อไปนี้ :-

    บทว่า ปมาทํ ได้แก่ การอยู่อย่างปราศจากสติ.

    จบอรรถกถา อรหัตตสูตรที่ ๒