๗. ตติยอาชานียสูตร ว่าด้วยองค์ ๓ ของม้าต้นและของภิกษุ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตรนิกาย ติกนิบาต เล่ม ๑ ภาค ๓ - หน้า 488ก

๗. ตติยอาชานียสูตร

ว่าด้วยองค์ ๓ ของม้าต้นและของภิกษุ

    [๕๓๘] (สูตรนี้ก็เหมือนกัน ต่างกันแต่แก้ภิกษุมีเชาว์ เป็นพระอรหันต์ ดังนี้) ฯลฯ

    ภิกษุมีเชาว์ เป็นอย่างไร? ภิกษุในพระธรรมวินัยนี้ กระทำให้แจ้งซึ่งเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติ ฯลฯ ในปัจจุบันนี้ อย่างนี้เรียกว่า ภิกษุมีเชาว์.

    จบตติยอาชานียสูตรที่ ๗

อรรถกถาตติยอาชานียสูตร

    ในสูตรที่ ๗ อรหัตผล พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้แล้ว มรรคกิจ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้แล้วด้วยอรหัตผลนั่นเอง. ส่วนผลไม่ควรเรียกว่า เชาว์ เพราะเกิดขึ้นได้ด้วยเชาว์ที่แล่นไปแล้ว.

    จบอรรถกถาตติยอาชานียสูตรที่ ๗