๑๓. ปชาปติสูตร ว่าด้วยผู้ไม่จงใจพูดมุสาเพราะเหตุแห่งภรรยา

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค เล่ม ๒ - หน้า 682ข

๑๓. ปชาปติสูตร

ว่าด้วยผู้ไม่จงใจพูดมุสาเพราะเหตุแห่งภรรยา

    ... เรากำหนดใจด้วยใจแล้ว ย่อมรู้บุคคลบางคนในโลกนี้ อย่างนี้ว่า แม้เพราะเหตุแห่งภรรยา ท่านผู้นี้ก็ไม่จงใจพูดมุสา แต่สมัยต่อมา เราเห็นเขาถูกลาภสักการะและความสรรเสริญครอบงำย่ำยีจิตแล้ว ก็กล่าวมุสาทั้งที่รู้ได้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและความสรรเสริญ ทารุณ เผ็ดร้อน หยาบคาย เป็นอันตรายแก่การบรรลุธรรมอันเกษมจากโยคะ ซึ่งไม่มีธรรมอื่นยิ่งไปกว่า เพราะเหตุนั้นแล ภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลาย

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค เล่ม ๒ - หน้า 683

พึงศึกษาอย่างนี้ว่า เราทั้งหลายจักละลาภสักการะและความสรรเสริญที่เกิดขึ้นแล้วเสีย และลาภสักการะและความสรรเสริญที่บังเกิดขึ้นแล้ว จักย่ำยีจิตของเราทั้งหลายตั้งอยู่ไม่ได้ เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แหละ.

    จบปชาปติสูตรที่ ๑๓

    จบจตุตถวรรคที่ ๔

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

    ๑. ภินทิสูตร

    ๒. มูลสูตร

    ๓. ปฐมธรรมสูตร

    ๔. ทุติยธรรมสูตร

    ๕. ปักกันตสูตร

    ๖. รถสูตร

    ๗. มาตุสูตร

    ๘. ปิตุสูตร

    ๙. ภาตุสูตร

    ๑๐. ภคินิสูตร

    ๑๑. ปุตตสูตร

    ๑๒. ธีตุสูตร

    ๑๓. ปชาปติสูตร

    จบลาภสักการสังยุตที่ ๕

    อรรถกถาสูตรที่ ๘ - ๑๓ ไม่มีอรรถกถาอธิบาย.

    จบอรรถกถาลาภสักการสังยุตที่ ๕