พระไตรปิฎกและอรรถกถาแปล ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย

๓. เรื่องนางวิสาขาอุบาสิกา [๑๖๗]

  
บ้านธัมมะ
วันที่  26 ก.ค. 2564
หมายเลข  34964
อ่าน  1,112

[เล่มที่ 42] พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท เล่ม ๑ ภาค ๒ ตอน ๓ - หน้า 400

๓. เรื่องนางวิสาขาอุบาสิกา [๑๖๗]


อ่านหัวข้ออื่นๆ ... [เล่มที่ 42]


  ข้อความที่ 1  
  
บ้านธัมมะ
วันที่ 25 มี.ค. 2565

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท เล่ม ๑ ภาค ๒ ตอน ๓ - หน้า 400

๓. เรื่องนางวิสาขาอุบาสิกา [๑๖๗]

ข้อความเบื้องต้น

    พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภนางวิสาขาอุบาสิกา ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า "เปมโต ชายตี" เป็นต้น.

นางวิสาขาโศกถึงนางสุทัตตีที่ทำกาละ

    ได้ยินว่า นางวิสาขานั้นตั้งกุมาริกาชื่อว่าสุทัตตี ผู้เป็นธิดาของบุตร ไว้ในหน้าที่ของตน ให้ทำความขวนขวายแก่ภิกษุสงฆ์ในเรือน.

    โดยสมัยอื่น กุมาริกานั้นได้ทำกาละแล้ว, นางวิสาขาให้ทำการฝังสรีระ (ศพ) นางแล้ว ไม่อาจจะอดกลั้นความโศกไว้ได้ มีทุกข์เสียใจไป สู่สำนักพระศาสดา ถวายบังคมแล้วนั่ง ณ ส่วนข้างหนึ่ง.

พระศาสดาตรัสอุบายระงับความโศก

    ลำดับนั้น พระศาสดาตรัสกะนางว่า "วิสาขา ทำไมหนอเธอจึง มีทุกข์เสียใจ มีหน้าชุ่มด้วยน้ำตา นั่งร้องไห้อยู่?" นางจึงทูลข้อความนั้น แล้วกราบทูลว่า "พระเจ้าข้า นางกุมารีนั้นเป็นที่รักของหม่อมฉัน เป็นผู้สมบูรณ์ด้วยวัตร, บัดนี้หม่อมฉันไม่เห็นใครเช่นนั้น."

    พระศาสดา. วิสาขา ก็ในกรุงสาวัตถีมีมนุษย์ประมาณเท่าไร?

    วิสาขา. พระเจ้าข้า พระองค์นั่นแหละ ตรัสแก่หม่อมฉันว่า "ในกรุงสาวัตถี มีชน ๗ โกฏิ."

    พระศาสดา. ก็ถ้าชนมีประมาณเท่านี้ๆ พึงเป็นเช่นกับหลานสาว ของเธอไซร้ เธอพึงปรารถนาเขาหรือ?

    นางวิสาขา. อย่างนั้น พระเจ้าข้า.

  
  ข้อความที่ 2  
  
บ้านธัมมะ
วันที่ 25 มี.ค. 2565

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท เล่ม ๑ ภาค ๒ ตอน ๓ - หน้า 401

    พระศาสดา. ก็ชนในกรุงสาวัตถีทำกาละวันละเท่าไร?

    นางวิสาขา. มาก พระเจ้าข้า.

    พระศาสดา. เมื่อเป็นเช่นนี้ เวลาที่เธอจะเศร้าโศกก็จะไม่พึงมี มิใช่หรือ? เธอพึงเที่ยวร้องไห้อยู่ทั้งกลางคืนและกลางวันทีเดียวหรือ?

    นางวิสาขา. ยกไว้เถิด พระเจ้าข้า. หม่อมฉันทราบแล้ว.

    ลำดับนั้น พระศาสดา ตรัสกะนางว่า "ถ้ากระนั้น เธออย่าเศร้าโศก, ความโศกก็ดี ความกลัวก็ดี ย่อมเกิดแต่ความรัก" ดังนี้แล้ว จึงตรัสพระคาถานี้ว่า :-

    ๓. เปมโต ชายตี โสโก เปมโต ชายตี ภยํ

    เปมโต วิปฺปมุตฺตสฺส นตฺถิ โสโก กุโต ภยํ.

    "ความโศกย่อมเกิดแต่ความรัก ภัยย่อมเกิดแต่

    ความรัก; ความโศกย่อมไม่มีแก่ผู้พ้นวิเศษแล้วจาก

    ความรัก, ภัยจักมีแต่ไหน."

แก้อรรถ

    บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า เปมโต ความว่า เพราะอาศัยความรัก ที่ทำไว้ในบุตรและธิดาเป็นต้นนั่นเอง.

    ในกาลจบเทศนา ชนเป็นอันมากบรรลุอริยผลทั้งหลาย มีโสดาปัตติผลเป็นต้น ดังนี้แล.

    เรื่องนางวิสาขาอุบาสิกา จบ.