ประวัติพระกุมารกัสสปเถระ

 
chatchai.k
วันที่  29 พ.ค. 2564
หมายเลข  34317
อ่าน  248

[เล่มที่ 32] พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต เล่ม ๑ ภาค ๑ - หนาที่ 436

อรรถกถาสูตรที่ ๙

ประวัติพระกุมารกัสสปเถระ

ในสูตรที่ ๙ พึงทราบวินิจฉัยดังตอไปนี้.

บทวา จิตฺตกถิกาน ไดแก ผูกลาวธรรมไดวิจิตร จริงอยู พระเถระเมื่อจะกลาวธรรมแกคนคนเดียวก็ดี สองคนก็ดี ก็ประดับ ดวยอุปมาและเหตุเปนอันมาก ใหเขารู จึงกลาววา เพราะเหตุนั้น พระเถระจึงเปนยอดของภิกษุสาวกผูกลาวธรรมไดวิจิตร ปญหา กรรมของทานมีเรื่องที่จะกลาวตามลําดับ ดังนี้

แทจริง ทานพระกุมารกัสสปนี้ ครั้งพระพุทธเจาพระนามวา ปทุมุตตระ ถือปฏิสนธิในเรือนสกุล ในกรุงหงสวดี เจริญวัย กําลังฟงธรรมกถาของพระทศพล เห็นพระศาสดาทรงสถาปนาภิกษุรูปหนึ่งไวในตําแหนงเอตทัคคะเปนยอดของเหลาภิกษุสาวก ผูกลาวธรรมไดวิจิตร จึงกระทํากุศลกรรมใหยิ่งยอดขึ้นไป ปรารถนาตําแหนงนั้น เวียนวายอยูในเทวดาและมนุษย ครั้งศาสนาของ พระกัสสปพุทธเจาเสื่อมลง เปนภิกษุรูปหนึ่งระหวางภิกษุ ๗ รูป กระทําสมณธรรมบนยอดเขา มีศีลไมเสื่อม จุติจากภพนั้นแลว บังเกิดในเทวโลก เสวยสมบัติอยูพุทธันดรหนึ่ง ครั้งพระศาสดาของพวกเรา ก็เกิดในครรภของหญิงสาวแหงสกุลคนหนึ่ง ในกรุงราชคฤห ก็หญิงสาวแหงสกุลนั้น ออนวอนบิดามารดากอน แตไมได บรรพชา ครั้นไปอยูเรือนแหงสกุล (มีสามี) ก็ตั้งครรภ แตตัวเองไมรู จึงบอกกลาวสามี (ขอบรรพชา) สามีอนุญาตแลว ก็บรรพชา


  ความคิดเห็นที่ 1  
 
chatchai.k
วันที่ 29 พ.ค. 2564

พระสุตตันตปฎก อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต เลม ๑ ภาค ๑ - หนาที่ 437

ในสํานักภิกษุณี เหลาภิกษุณีเห็นครรภนางเติบโตขึ้นมา จึงพากันไปถามพระเทวทัต พระเทวทัตนั้นก็กลาววา นางไมเปนสมณะ เหลาภิกษุณีจึงพากันไปทูลถามพระทศพล พระศาสดาก็ทรงมอบเรื่องใหพระอุบาลีเถระ พระเถระใหเชิญเหลาสกุลชาวกรุงสาวัตถี และนางวิสาขาอุบาสิกามาชวยตรวจชําระ ก็กลาววา นางมีครรภมากอน (บวช) บรรพชาของนางจึงไมเสีย พระศาสดา ไดประทานสาธุการรับรองแกพระเถระวา อธิกรณอุบาลีวินิจฉัย ชอบแลว

ภิกษุณีนั้นคลอดบุตรประพิมประพายคลายรูปทองของพระเจาปเสนทิโกศล ทรงรับเด็กนั้น โปรดใหชุบเลี้ยง พระราชทาน นามวา กัสสป ตอมาทรงชุบเลี้ยงเติบโตแลว ก็พาไปฝากยังสํานักพระศาสดา โปรดใหบรรพชา แตเพราะทานบวชเวลายังเปนเด็กรุน เมื่อพระผูมีพระภาคเจาตรัสวา พวกเธอจงเรียกกัสสปมา จงใหผลไมหรือของขบฉันอันนี้แกกัสสป พวกภิกษุสงสัยก็ทูลถามวา กัสสปองคไหน พระเจาขา ตรัสวา กุมารกัสสป กัสสปองคเด็ก นะสิ เพราะไดรับขนานนามอยางนี้ ตั้งแตนั้นมา ทานก็ถูกเรียกวา กุมารกัสสป แมในเวลาที่ทานแกเฒาแลว อีกนัยหนึ่ง คนทั้งหลายจําหมายทานวา กุมารกัสสป เพราะเหตุที่เปนบุตรชุบเลี้ยงของ พระราชาก็มี ตั้งแตบวชแลว ทานทํางานเจริญวิปสสนา และ เลาเรียนพระพุทธวจนะ

ครั้งนั้น ทานมหาพรหมผูกระทําสมณธรรมบนยอดเขา กับพระเถระนั้น บรรลุอนาคามิผล บังเกิดในพรหมโลกชั้นสุทธาวาส นั้น ระลึกถึงในสมัยนั้น เห็นพระกุมารกัสสป คิดวา สหายของเรา กําลังลําบากในการเจริญวิปสสนา จําเราจักไปแสดงทางแหง

 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
chatchai.k
วันที่ 29 พ.ค. 2564

พระสุตตันตปฎก อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต เลม ๑ ภาค ๑ - หนาที่ 438

วิปสสนาแกเธอ กระทําอุบายใหบรรลุมรรคผล ดังนี้แลว ดํารงอยูในพรหมโลกนั่นแล แตงปญหา ๑๕ ขอ แลวไปปรากฏในสถานที่อยูของพระกุมารกัสสปเถระ ตอจากเวลาเที่ยงคืน พระเถระเห็นแสงสวาง จึงถามวา ใครอยูที่นั่น มหาพรหมตอบวา เราคือ พรหม ผูกระทําสมณธรรมกับทานมาแตกอน บรรลุอนาคามิผล แลวบังเกิดในพรหมโลกชั้นสุทธาวาส พระเถระถามวา ทานมาดวยการงานอะไรเลา มหาพรหมบอกปญหาเหลานั้น เพื่อแสดงเหตุที่ตนมา แลวกลาววา ทานจงเลาเรียนปญหาเหลานี้ เมื่ออรุณขึ้น ก็จงเขาไปเฝาพระตถาคต ถวายบังคมแลวทูลถาม ดวยวาเวนพระตถาคตเสีย ผูอื่นที่สามารถกลาวแกปญหาเหลานี้ ไมมีดอก แลวก็กลับพรหมโลกตามเดิม

วันรุงขึ้น แมพระเถระก็เขาไปเฝาพระศาสดา ถวายบังคมแลว ทูลถามปญหา โดยทํานองที่มหาพรหม กลาวไว พระศาสดาทรงตอบปญหาใหพระกุมารกัสสปเถระ บรรลุพระอรหัต พระเถระเลาเรียนโดยทํานองที่พระศาสดาตรัสไว ไปปาอันธวันเจริญวิปสสนาแกกลา (สํานวนทานวาใหวิปสสนา ตั้งทอง) ก็บรรลุพระอรหัต ตั้งแตนั้นมา ทานเมื่อจะกลาวธรรมกถา แกบริษัท ๔ มากก็ดี ไมมากก็ดี ประดับดวยอุปมาและเหตุทั้งหลาย จึงกลาวเสียอยางวิจิตรทีเดียว ครั้งนั้น เมื่อทานแสดงสูตรประดับ ประดาดวยปญหา ๑๕ ขอ แกพระยาปายาสิ พระศาสดาทรงทําพระสูตรนั้นใหเปนอัตถุปปตติตนเรื่อง จึงทรงสถาปนาทานไว ในตําแหนงเอตทัคคะ เปนยอดเหลาภิกษุสาวกผูกลาวธรรมไดวิจิตร ในพระศาสนานี้แล

จบ อรรถกถาสูตรที่ ๙

 
  ความคิดเห็นที่ 3  
 
chatchai.k
วันที่ 29 พ.ค. 2564

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ