ใครก็ช่วยเราไม่ได้ นอกจากความเข้าใจพระธรรม

ทุกคนต้องจากโลกนี้ไปแน่นอน เพราะฉะนั้น ธรรมะที่ควรระลึกอยู่เสมอก็คือไม่มีใครรู้วันตาย ไม่รู้ว่าจะตายวันไหน เวลาไหน เมื่อไรด้วยอาการอย่างไร เพราะฉะนั้น เมื่อจะตายเดี๋ยวนี้ควรมีเมตตา ความเป็นมิตรหรือความเป็นเพื่อน เพราะถ้ามีความเป็นมิตรจริงๆ จะไม่ทำร้ายด้วยวาจาหรือกายแม้สักเล็กน้อยก็ไม่มี แล้วก็เป็นประโยชน์กับคนนั้นเอง ใครก็ช่วยเราไม่ได้ ถึงเวลาไปนรก ไปเพราะกรรมที่ได้ทำไว้ เพราะฉะนั้น เห็นเลยว่า ขอให้เขาอย่าได้ไปสู่นรกก็เมื่อขอให้เขาได้เข้าใจธรรมะ หรือขอให้เขาเป็นคนดี นี่คือความหวังดี