โลกว่างเปล่า เบิกบานที่ได้รู้ความจริง
- ฟังธรรมเพื่อเข้าใจว่าไม่ใช่เรา เป็นการละตลอดทาง
- รู้ได้จากการสะสมจากการฟัง สภาพธรรมะปรากฏชัดกับปัญญา (วิปัสสนาญาณ ไม่ใช่ระดับฟังเข้าใจหรือสติปัฏฐาน) ไม่ใช่เราทำให้รู้หรือเรารู้
- ถ้าไม่เข้าใจ อวิชชาก็ยิ่งเพิ่มพูน
- บุญที่ได้ฟังและได้เข้าใจสิ่งที่ถูกต้อง
- โลกว่างเปล่า
- จากไม่มี มีเหตุปัจจัยให้เกิดขึ้นแล้วดับไม่เหลือเลย แต่เพราะไม่รู้และไม่เห็นการเกิดดับ จึงคิดว่าเที่ยง คิดว่าเป็นสิ่งหนึ่งสิ่งใด คิดว่ายังอยู่ ยังมี ยังเหลือ
- เบิกบาน ที่พ้นจากความคิดว่ามี หลงมานานเท่าไหร่ เมื่อรู้ความจริง จะไม่เบิกบานหรือ?
- ฟังธรรมะ เข้าใจธรรมะที่ฟัง ฟังธรรมะแล้วเบิกบาน ค่อยๆ เข้าใจสิ่งที่ไม่เคยฟังมาก่อน เข้าใจสิ่งที่มีจริงแต่ละหนึ่งว่าเป็นธรรม ไม่ใช่เรา เกิดแล้วดับไม่เหลือเลย เป็นอนัตตา
- เป็นกิจของปัญญาที่จะละ แต่กว่าจะละเป็นปัญญาระดับไหน? แม้สงสัยก็ไม่หวั่นไหวเพราะเป็นธรรมะไม่ใช่เรา ค่อยๆ สะสมจนปัญญาจะรู้ว่าเป็นธรรมะไม่ใช่เรา
สนทนาพื้นฐานพระอภิธรรม มศพ. อา. ๑๔ ม.ค. ๖๑
กราบบูชาคุณและอนุโมทนาในคุณความดีของท่านอ.สุจินต์ บริหารวนเขตต์
อนุโมทนาในกุศลจิตของทุกท่านค่ะ
จากไม่มี มี แล้วหามีไม่ ที่เรียกว่าชีวิต ก็เป็นเพียงจิตที่เกิดดับสืบต่อ แต่ละขณะเกิดขึ้นแล้วดับไปเกิดเพราะปัจจัย ไม่หวนกลับมาอีกเลย โลกว่างเปล่าจากตัวตน
....ขออนุโมทนาในกุศลวิริยะด้วยค่ะ....
ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาครับ โลกว่างเปล่าจากตัวตน แต่ไม่ว่างเปล่าจากธัมมะ
