ค่อยๆละคลายการที่เคยยึดถือ ขันธ์ ๕ ว่าเป็นเรา
 
pirmsombat
วันที่  15 ธ.ค. 2553
หมายเลข  17617
อ่าน  1,239

    ข้อความบางตอนจากการบรรยายธรรมโดยท่านอาจารย์ สุจินต์ บริหารวนเขตต์

พระภิกษุ    บางครั้งเวลาฉันอาหาร  ลักษณะของรสก็มี  ขณะที่รสปรากฏแล้ว  ความเคยชินว่าข้าว  หรือว่ารสนั้นปรากฏกับลี้นของเรา   ยังเป็นตัวเราอยู่  พอหลังจากนั้น ก็มีความคิดว่า ลักษณะที่เราคิดว่าเป็นลี้นจริงๆ มันเป็นลักษณะ  อ่อน  หรือ  แข็งซึ่งสติยังไม่สามารถที่จะรู้ทีละอย่าง  จนแยกได้ว่า  ในขณะนั้นไม่มีลี้น  ที่กระทบแข็งหรือรสต่างๆ จะชี้ให้เห็นว่ามันค่อยๆ เรี่มเจริญ  ทีละลักษณะ  และโน้มไปรู้ตามที่ได้ศึกษาจริงๆ

ท่านอาจารย์   อันนี้เป็นความถูกต้องนะคะ  คือว่าเมื่อระลึกลักษณะของนามธรรมและรูปธรรม จะต้องมีความคิดถึงส่วนต่างๆ ของเรา  เช่นเวลาที่รสปรากฏ  ก็จะคิดถึงลี้น  มีลักษณะอ่อนหรือแข็ง  คือยังมีความทรงจำในสี่งซึ่งไม่ปรากฏ  ในขณะนั้นรสเท่านั้นที่ปรากฏ  แต่ว่าความที่เคยมี  อัตตสํญญา  ความจำในเรื่อง  ตัวตน  ตั้งแต่ศรีษะตลอดเท้า  ยังมีอยู่  และเป็นของเรา  ทั้งที่แม้ไม่ปรากฏเลย  ขณะนี้  ปอดใครปรากฏ  หัวใจใครปรากฏ   ฟันใครปรากฏ  ผมใครปรากฏ  ก็ไม่มี  ทั้งๆ ที่ไม่มีปรากฏแต่ความทรงจำในอัตตสัญญาก็ยังไม่ลืม เพราะฉะนั้น  เวลาลี้มรสก็ยังนึกถึงลี้นของเราได้  เพราะฉะนั้นจะเห็นได้ว่า  กว่าจะละคลายการยึดถือ   สภาพธรรมว่าเป็นตัวตนเป็นสัตว์  เป็นบุคคล   ปัญญาจะต้องละเอียด   และต้องรู้ว่า  ขณะนั้นยังมี  อัตตสัญญา  ยังมีการนึกถึงลี้นว่า  อ่อน  หรือ  แข็ง  ถูกไหมเจ้าคะ
      จนกว่าจะละ อัตตสัญญา  ไม่มีนั่ง นอน ยืน เดิน  ไม่มีแขน  ตา กระดูก  เลือด ไม่มีอะไรทั้งหมด  มีแต่ลักษณะสภาพธรรมที่กำลังปรากฏ  จริงเมื่อไร  ปัญญาสามารถที่จะละคลาย  วางการที่เคยยึดถือ  ขันธ์ ๕ ว่าเป็นเราขณะนั้นจะรู้ได้ด้วยตนเองว่า  ค่อยๆ  คลาย   ไม่ใช่สามารถที่จะหมดไปได้ทันที   อย่างรวดเร็ว


Tag  ขันธ์ ๕ ยึดถือ ละคลาย
  ความคิดเห็นที่ 1  
 
chaiyut
วันที่ 16 ธ.ค. 2553

" .........ไม่มีนั่ง นอน ยืน เดิน  ไม่มีแขน  ตา กระดูก  เลือด  ไม่มีอะไรทั้งหมด 

มีแต่ลักษณะสภาพธรรมที่กำลังปรากฏ  จริงเมื่อไร

ขณะนั้นจะรู้ได้ด้วย (ปัญญาของ) ตนเองว่า  ค่อยๆ คลาย (อัตตสัญญา)

    ไม่ใช่สามารถที่จะหมดไปได้ทันที   อย่างรวดเร็ว "

ขอขอบพระคุณและขออนุโมทนาครับ

 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
pirmsombat
วันที่ 16 ธ.ค. 2553

ขอบคุณ คุณ chaiyut มาก และ ขอนุโมทนาทุกท่านครับ

 
  ความคิดเห็นที่ 3  
 
bsomsuda
วันที่ 17 ธ.ค. 2553

 

"เวลาที่รสปรากฏ  ก็จะคิดถึง ลี้น  มีลักษณะอ่อนหรือแข็ง 

คือยังมีความทรงจำในสี่งซึ่งไม่ปรากฏ...

ขณะนี้ปอดใครปรากฏ   หัวใจใครปรากฏ   ฟันใครปรากฏ  ผมใครปรากฏ  ก็ไม่มี 

ทั้งๆ ที่ไม่มีปรากฏ แต่ความทรงจำในอัตตสัญญาก็ยังไม่ลืม....... 

ปัญญาจะต้องละเอียด   และต้องรู้ว่า  ขณะนั้นยังมี   อัตตสัญญา "

ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาค่ะ

 
  ความคิดเห็นที่ 4  
 
thilda
วันที่ 20 พ.ย. 2556

ขอบคุณ และขออนุโมทนาค่ะ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ