การใช้ทรัพย์ให้เป็นประโยชน์ [มัยหกสกุณชาดก]
 
เมตตา
เมตตา
วันที่  20 พ.ค. 2553
หมายเลข  16246
อ่าน  977

ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕ - หน้าที่ ๑๖๑

๕. มัยหกสกุณชาดกว่าด้วยการใช้ทรัพย์ให้เป็นประโยชน์

[๙๓๑] นกชื่อมัยหกะ  นกเขา  บินไปที่ไหล่เขาและซอกเขา   เกาะต้นเลียบที่มีผลสุก   ร้องว่าของกูๆ .

[๙๓๒] เมื่อมันร้องอยู่อย่างนี้ ฝูงนกที่นั้นมารวมกัน  พากันกินผลเลียบแล้วบินหนี   มันก็ยังร้องอยู่นั่นเอง ฉันใด.

[๙๓๓] บุคคลบางคนในโลกนี้  ก็ฉันนั้นเหมือนกัน  รวบรวมทรัพย์ไว้มากมาย  ตนเองก็ไม่ได้ใช้สอยเลย  ไม่มอบส่วนแบ่งแก่ญาติทั้งหลายด้วย.

[๙๓๔] เขาไม่ได้ใช้สอยผ้านุ่ง   ผ้าห่ม  ไม่รับ-ประทานภัตตาหาร  ไม่ทัดทรงดอกไม้ ไม่ลูบไล้เครื่องลูบไล้  ไม่ใช้อะไรสักครั้งเดียว   และไม่สงเคราะห์ญาติทั้งหลาย.

 [๙๓๕] เมื่อบ่นเพ้ออยู่อย่างนี้ว่า  ของกูๆ   หวงแหนไว้ ภายหลังพระราชาบ้าง โจรบ้าง ทายาทผู้ไม่เป็นที่รักบ้างเอาทรัพย์ไป คนนั้นก็จะบ่นเพ้ออยู่นั่นแหละ.

[๙๓๖] ส่วนผู้มีปรีชาใช้เองด้วย สงเคราะห์ญาติทั้งหลายด้วย   เขาจะได้รับเกียรติ  เพราะการสงเคราะห์นั้น  ละโลกนี้ไปแล้ว   ก็จะบรรเทิงในสวรรค์.


  ความคิดเห็น 1  
 
pamali
วันที่ 30 ก.ค. 2553

ขอบคุณ และขออนุโมทนาค่ะ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ