กลันทกนิวาปสถาน
 
khampan.a
khampan.a
วันที่  6 มี.ค. 2553
หมายเลข  15693
อ่าน  1,347

พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค เล่ม ๓ ภาค ๒ - หน้าที่ ๙๔

 บทว่า  เวฬุวัน  ในบทว่า  “พระวิหารเวฬุวัน  อันเป็นที่พระราชทานเหยื่อแก่กระแต”เป็นชื่อของอุทยานนั้น. .... อนึ่ง  ชนทั้งหลาย  ได้ให้เหยื่อแก่กระแต  ในสวนเวฬุวันนี้ด้วยเหตุนั้น  จึงเรียกว่า  กลันทกนิวาปะ  (อันเป็นที่พระราชทานเหยื่อแก่กระแต)

   มีเรื่องเล่าว่า  ครั้งก่อน  พระราชาพระองค์หนึ่งเสด็จประพาสสวน ณ  ที่นั้น เสวยน้ำโสม(สุรา)  จนทรงเมา  บรรทมหลับในกลางวัน.  แม้ชนบริวารของพระองค์   ก็คิดกันว่า  พระราชาบรรทมหลับแล้ว ดังนี้ ถูกยั่วด้วยดอกไม้และผลไม้เป็นต้น จึงเลี่ยงออกไปจากที่นั้นๆ . 

  ครั้งนั้น  งูเห่า  เพราะได้กลิ่นเหล้า จึงเลื้อยออกจากโพรงไม้ต้นหนึ่งมาอยู่เฉพาะพระพักตร์พระราชา.  รุกขเทวดาเห็นงูนั้น  คิดว่า  “เราจะให้ชีวิตพระราชา” ดังนี้  จึงแปลงเพศเป็นกระแต  มาแล้ว  ทำเสียงใกล้พระกรรณ (หู)  ของพระราชา.  พระราชาทรงตื่น.งูเห่าก็เลื้อยหนีไป. พระราชาทอดพระเนตรเห็นกระแตนั้น  ทรงพระดำริว่า “กระแตนี้ให้ชีวิตเรา”  จึงรับสั่งให้จัดหาเหยื่อมาตั้งไว้  ณ ที่นั้น  รับสั่งให้ประกาศให้อภัยแก่กระแตทั้งหลาย.  เพราะฉะนั้น ตั้งแต่นั้นมา ที่นั้นจึงถือว่าเป็นที่พระราชทานเหยื่อแก่กระแต.
   
(ข้อความตอนหนึ่งจาก ... อรรถกถา  ทีฆนิกาย  ปาฏิกวรรค  สิงคาลกสูตร)


  ความคิดเห็น 1  
 
เมตตา
เมตตา
วันที่ 6 มี.ค. 2553

ขอบคุณและขออนุโมทนาค่ะ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ