บุคคลผู้ถือรูปเป็นประมาณ [ธาตุกถา-บุคคลบัญญัติ]
 
เมตตา
เมตตา
วันที่  3 มี.ค. 2553
หมายเลข  15655
อ่าน  1,770

พระอภิธรรมปิฎก ธาตุกถา-บุคคลบัญญัติ เล่ม ๓ - หน้าที่ 375

     [๑๓๓]  ๑.รุปัปปมาโณรูปัปปสันนบุคคล  บุคคลผู้ถือรูปเป็นประมาณ เลื่อมใสในรูปเป็นไฉน?  บุคคลบางคนในโลกนี้ เห็นรูปที่สูง รูปที่ไม่อ้วนไม่ผอม  รูปที่มีอวัยวะสมส่วนหรือรูปที่งามพร้อมไม่มีที่ติ   ถือเอาเป็นประมาณในรูปนั้น  แล้วจึงยังความเลื่อมใสให้เกิด  บุคคลนี้เรียกว่า ผู้ถือรูปเป็นประมาณ เลื่อมใสในรูป.

      ๒. โฆสัปปมาโณโฆสัปปสันนบุคคล  บุคคลผู้ถือเสียงเป็นประมาณ เลื่อมใสในเสียงเป็นไฉน? บุคคลบางคนในโลกนี้  ถือเอาประมาณในเสียงนั้น โดยการสรรเสริญคุณที่คนอื่นพูดในที่ลับหลัง โดยการชมเชยที่คนอื่นนิพนธ์ขึ้น โดยการยกย่องที่คนอื่นพูดต่อหน้า  โดยการสรรเสริญที่ผู้อื่นนำไปพรรณนาต่าง ๆ กันไป  แล้วจึงยังความเลื่อมใสให้เกิด บุคคลนี้เรียกว่า ผู้ถือเสียงเป็นประมาณ  เลื่อมใสในเสียง.


  ความคิดเห็นที่ 1  
 
เมตตา
เมตตา
วันที่ 3 มี.ค. 2553 00:32 น.

      ๓. ลูขัปปมาโณลูขัปปสันนบุคคล  บุคคลผู้ถือความเศร้าหมองเป็นประมาณเลื่อมใสในความเศร้าหมอง  เป็นไฉน?  บุคคลบางคนในโลกนี้  เห็นความเศร้าหมองแห่งจีวร  เห็นความเศร้าหมองแห่งบาตร  เห็นความเศร้าหมองแห่งเสนาสนะ หรือเห็นการทำทุกรกิริยา

     ๔. ธัมมัปปมาโณธัมมัปปสันนบุคคล  บุคคลผู้ถือธรรมเป็นประมาณเลื่อมใสในธรรม  เป็นไฉน ? บุคคลบางคนในโลกนี้  เห็นศีล เห็นสมาธิ เห็นปัญญา ถือเอาธรรมนั้นเป็นประมาณแล้ว  ยังความเลื่อมใสให้เกิดขึ้น  บุคคลนี้เรียกว่า ผู้ถือธรรมเป็นประมาณ  เลื่อมใสในธรรม.

 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
เมตตา
เมตตา
วันที่ 3 มี.ค. 2553 00:34 น.

      ก็สัตว์โลกทั้งหมดแบ่งออกเป็น  ๓ ส่วน ที่ถือรูปเป็นประมาณมี ๒ ส่วน  ที่ไม่ถือมี ๑ ส่วน.  สัตว์โลกทั้งหมดแบ่งออกเป็น ๕ ส่วน  ที่ถือเสียงเป็นประมาณมี ๔ ส่วน  ที่ไม่ถือมี ๑ ส่วน.  สัตวโลกทั้งหมดแบ่งออกเป็น ๑๐ ส่วน   ที่ถือความเศร้าหมองเป็นประมาณมี ๙ ส่วน  ที่ไม่ถือมี ๑ ส่วน.  สัตว์โลกทั้งหมดแบ่งออกเป็นแสนส่วน   ส่วนเดียวเท่านั้น  ถือธรรมเป็นประมาณ ส่วนที่เหลือไม่ถือธรรมเป็นประมาณ  โลกสันนิวาสนี้ถือประมาณ ๔ อย่าง  อย่างนี้ ด้วยประการฉะนี้.

 
  ความคิดเห็นที่ 3  
 
เมตตา
เมตตา
วันที่ 3 มี.ค. 2553 00:37 น.

      ในโลกสันนิวาสมีประมาณ  ๔  อย่างนี้  ผู้ที่ไม่เลื่อมใสในพระพุทธเจ้าทั้งหลายมีประมาณน้อย  ที่เลื่อมใสมีมาก เพราะว่าบุคคลผู้ถือรูปเป็นประมาณ ชื่อว่า รูปอันนำมาซึ่งความเลื่อมใส  ยิ่งกว่ารูปของพระพุทธเจ้า    ย่อมไม่มี.

      ผู้ที่ถือเสียงเป็นประมาณ   ชื่อว่า  เสียงอันนำมาซึ่งความเลื่อมใสยิ่งกว่าเสียงประกาศเกียรติคุณของพระพุทธเจ้า  ย่อมไม่มี.

      ผู้ที่ถือความเศร้าหมองเป็นประมาณ ชื่อว่า ความเศร้าหมองอื่นอันนำความเลื่อมใสมา ที่ยิ่งกว่าความเศร้าหมองของพระผู้มีพระภาคเจ้า  ผู้เป็นพระพุทธเจ้า ผู้ละผ้าทั้งหลายที่เขาทอในแคว้นกาสี  ละภาชนะทองคำอันมีค่ามาก และละปราสาทอันประกอบด้วยสมบัติทั้งปวงอันสมควรแก่ฤดูกาลทั้ง ๓   แล้วเสพผ้าบังสุกุลจีวร  บาตรอันสำเร็จด้วยศิลา และเสนาสนะมีโคนไม้เป็นต้นย่อมไม่มี.

      ผู้ที่ถือธรรมเป็นประมาณ ชื่อว่า คุณมี  ศีลเป็นต้นอื่น  อันนำมาซึ่งความเลื่อมใส อันยิ่งกว่าคุณมีศีลเป็นต้น ของพระตถาคต ผู้มีศีลาที่คุณอันไม่ทั่วไปในโลกนี้ตลอดเทวโลก ย่อมไม่มี  ด้วยเหตุนี้  พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงดำรงอยู่  เป็นเสมือนหนึ่งถือเอาโลกสันนิวาสมีประมาณ ๔  นี้  ด้วยกำมือฉะนี้แล.                    

ขออุทิศกุศลให้สรรพสัตว์

 
  ความคิดเห็นที่ 4  
 
จิตและเจตสิก
จิตและเจตสิก
วันที่ 23 มี.ค. 2558 15:45 น.

สาธุ  สาธุ  ขออนุโมทนา ฯ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ