สิ่งที่เรียกว่าโลกว่างเปล่า [สุญญสูตร]
 
เมตตา
เมตตา
วันที่  17 พ.ค. 2552
หมายเลข  12393
อ่าน  1,285

  พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค เล่ม ๔ ภาค ๑-หน้าที่ 104

  ๒.  สุญญสูตร

  ว่าด้วยสิ่งที่เรียกว่าโลกว่างเปล่า

  [๑๐๒]  ครั้งนั้นแล   ท่านพระอานนท์ ฯลฯ  ได้ทูลถามพระผู้มี

พระภาคเจ้าว่า  ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ  ที่เรียกว่าโลกว่างเปล่าๆ   ดังนี้  ด้วย

เหตุเพียงเท่าไรหนอจึงเรียกว่า  โลกว่างเปล่า.  พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัส

ตอบว่า   ดูก่อนอานนท์   เพราะว่างเปล่าจากตนหรือจากของๆ ตน  ฉะนั้น

จึงเรียกว่า  โลกว่างเปล่า  อะไรเล่าว่างเปล่าจากตนหรือจากของๆ   ตน. จักษุ

แลว่างเปล่าจากตนหรือจากของๆ ตน รูปว่างเปล่าจากตนหรือจากของๆ   ตน

จักษุวิญญาณว่างเปล่าจากตนหรือจากของๆ ตน  จักษุสัมผัสว่างเปล่าจากตน

หรือจากของๆ ตน  สุขเวทนา  ทุกขเวทนา   หรืออทุกขมสุขเวทนา ที่เกิดขึ้น

เพราะจักษุสัมผัสเป็นปัจจัย ก็ว่างเปล่าจากตนหรือจากของๆ   ตน  ฯลฯ

ใจว่างเปล่าจากตนหรือจากของๆ ตน  ธรรมารมณ์ว่างเปล่าจากตนหรือจาก

ของๆ ตน  มโนวิญญาณว่างเปล่าจากตนหรือจากของๆ ตน  มโนสัมผัส

ว่างเปล่าจากตนหรือจากของๆ   ตน   สุขเวทนา  ทุกขเวทนา  หรืออทุกขม-

สุขเวทนา  ที่เกิดขึ้นเพราะมโนสัมผัสเป็นปัจจัยก็ว่างเปล่าจากตนหรือจาก 

ของๆ ตน  ดูก่อนอานนท์  เพราะว่างเปล่าจากตนหรือจากของๆ   ตน

ฉะนั้นจึงเรียกว่าโลกว่างเปล่า.

จบ  สุญญสูตรที่  ๒


  ความคิดเห็น 1  
 
suwit02
วันที่ 19 พ.ค. 2552

สาธุ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ