การหัวเราะ จัดว่าเป็นการโกหกอย่างหนึ่งหรือไม่

ข้อความเต็มคือ ไม่กล่าวมุสาแม้เพื่อการหัวเราะกันเล่น คือ การหัวเราะไม่เป็นมุสาแต่เจตนาเพื่อให้ผู้อื่นหัวเราะด้วยการพูดสิ่งที่ไม่จริง เป็นมุสาวาท

พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ เล่ม ๒ ภาค ๑ - หน้าที่ 265 ดูก่อนราหุล เรากล่าวว่าบุคคล ผู้ไม่มีความละอายในการกล่าวมุสาทั้งที่รู้อยู่ที่จะไม่ทำบาปกรรมแม้น้อยหนึ่ง ไม่มี ฉันนั้นเหมือนกัน เพราะเหตุนั้นแหละราหุลเธอพึงศึกษาว่า เราจักไม่กล่าวมุสา แม้เพราะหัวเราะกันเล่น ดูก่อนราหุล เธอพึงศึกษาอย่างนี้แล.

สาธุ สาธุ

พระพุทธเจ้าตรัสว่าพระราหุลว่า ไม่พูดโกหกแม้ประสงค์จะหัวเราะเล่น

ผมขออนุญาตถามต่อว่า ถึงแม้การหัวเราะไม่จัดเป็นการโกหก แต่เป็นการกระทำที่เป็น

กุศล อกุศล หรือไม่ใช่ทั้งกุศลและอกุศลครับ

จิตหัวเราะเป็นกุศลก็มี อกุศลก็มี อัพยากตก็มี หมายถึง กามาวจรจิตที่ประกอบด้วย

โสมนัสเวทนา

เพื่อนเล่าเรื่องตลกให้ฟัง ตัวเองรู้ในใจว่าไม่ตลกเลย เพื่อนถามว่าตลกไหม ไม่พูดอะไร แต่หัวเราะ เพื่อให้เพื่อนเข้าใจว่าตลกทั้งๆ ที่ในใจตัวเองรู้ว่าไม่ตลกเลย เป็นมุสาวาทไหม คิดดู....