อนิจจลักษณะ

อนิจฺจ (ไม่เที่ยง) +ลกฺขณ (เครื่องหมายรู้ สภาวะ)

สภาวะที่ไม่เที่ยง หมายถึง ลักษณะที่เป็นสาธารณะแก่สังขารธรรมทั้งปวงจิตเจตสิก รูป เป็นอนิจจัง เพราะมีอนิจจลักษณะ คือ มีการเกิดขึ้นและดับไป อนิจจลักษณะเป็นลักษณะหนึ่งในลักษณะ ๓ (ไตรลักษณ์หรือสามัญญลักษณะ)