บันทึกสุดท้าย...จาก ผู้หญิงชื่อเพราะ...บุษบงรำไพ #1
โดย pannipa.v  13 ส.ค. 2551
หัวข้อหมายเลข 9569

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์นั้น

* * * * * * * * * * * *

บันทึกสุดท้าย...จาก บุษบงรำไพ พึ่งบุญ ณ อยุธยา พลวัฒน์

"เป็นเรื่องที่น่าติดตาม เพราะไม่รู้ถึงวันจบเมื่อไหร่?

แต่จบ...แน่ๆ !!!"

วันที่ 11 มกราคม 2551

ได้ไปหาหมอเพราะปวดท้อง เกรงจะเป็นไส้ติ่ง เพราะวันที่ 30 มกราคม 2551 จะเดินทางไปอินเดีย เพือถวายที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ พระสารีบุตร พระโมคคัลลานะ

หมอบอกว่าเป็นโรคกระเพาะ ให้ยามา เพราะฉะนั้น ในช่วงเดือนมกราคม ก็ไม่รับยา จนเดินทางกลับจากอินเดีย ที่โน่นเป็นหนักขึ้นเพราะอากาศหนาว มีอาการ ท้องโตดูผิดปกติ ก็รอพักผ่อนให้หายเหนื่อย จนวันที่ 11/02 จึงไปหาหมอ

การเดินทาง 30/01/51 ถึง 02/02/51 น้อยวันแต่ประทับใจ เพราะคิดว่าจะ ไปเป็นครั้งสุดท้าย ครบ 5 ครั้ง = ขันธ์ 5 ที่ต้องศึกษา

วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2551 จันทร์

ไปโรงพยาบาลพระมงกุฏ รัชกาลที่ 6 มี คุณวีระ ไปเป็นเพื่อนเจ้าของไข้ พบ คุณแก้ว นางพยาบาลผู้ที่ พลเอก สพรั่ง กัลยาณมิตร แนะนำให้ช่วยดูแล เมื่อขึ้นไปชั้น 7 พบ นายแพทย์ พูลเกียรติ ท่านดูอาการจากท้องที่พองโต ก็บอกว่า ไม่ดี น่าจะเป็นเรืองไม่เล็ก การรักษาซับซ้อน ตกลงให้ตรวจเช็ค ทันที เจาะเลือด ultrasound รอผลประมาณไม่ถึง 2 ชม. ผลออกมาดังหมอ คาด ก็ไม่ตกใจอะไร เพราะรู้ตัวกันมาแล้ว อยากรู้มั้ย โรคอะไร...??? บอก ก็ได้ จะได้ติดตามอาการกันต่อไป จนหมดแรงเขียน

เฉลย...!!! มะเร็ตับ (แต่หลังจากทีหลัง ไม่ใช่ที่ตับ)

(...มีต่อ...)



ความคิดเห็น 1    โดย paderm  วันที่ 14 ส.ค. 2551

ขออนุโมทนาคุณป้าบุษบงด้วยครับ การเล่านั้นแทรกธรรมไว้ตลอดให้คิด

ขออนุโมทนาคุณ pannipa.v ด้วยครับ ที่นำมาให้อ่านกันจะรออ่านต่อครับ

00506 ใครจะรู้เวลาตาย

อชฺเชว กิจฺจมาตปฺปํ โก ชญฺญฺา มรณํ สุเวน หิ โน สงฺครนฺเตน มหาเสเนน มจฺจุนาควรทำความเพียร ในวันนี้ทีเดียวใครจะรู้ว่าความตายจะมีในวันพรุ่งนี้เพราะการผัดเพี้ยนความตายอันมีเสนาใหญ่นั้นของเราทั้งหลายมีไม่ได้เลย

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกเล่ม ๑ ภาค ๔ - หน้าที่ 320


ธรรมเตือนใจวันที่ : 25-07-2551


ความคิดเห็น 2    โดย suwit02  วันที่ 14 ส.ค. 2551

ขออนุโมทนาครับ


ความคิดเห็น 3    โดย เมตตา  วันที่ 14 ส.ค. 2551

ขออนุโมทนาคุณ pannipa.v และขออุทิศบุญกุศลที่ได้บำเพ็ญแล้วในวันนี้แก่

คุณบุษบงรำไพ พลวัฒน์


ความคิดเห็น 4    โดย pornpaon  วันที่ 14 ส.ค. 2551

ขออนุโมทนาคุณ pannipa.v ที่นำบันทึกนี้มาเล่าสู่กันฟัง

ข้อคิด ข้อเตือนใจ ข้อธรรมอันเป็นประโยชน์ เป็นสิ่งอันหวังได้จากบันทึกนี้

เพราะไม่ว่าร่างกายอ่อนล้าเพียงใด

คุณบุษบงไม่เคยขาดคำถามที่ช่วยเกื้อกูลความเข้าใจของสหายธรรมท่านอื่นๆ เลย

ขออนุโมทนาคุณบุษบงรำไพค่ะ

และ

ขออุทิศส่วนแห่งบุญกุศลใดๆ ที่ได้กระทำมาแล้วด้วยดี แต่อดีตชาติ จนปัจจุบันชาติ

แก่ คุณบุษบงรำไพ พึ่งบุญ ณ อยุธยา พลวัฒน์ ค่ะ


ความคิดเห็น 5    โดย chantra52  วันที่ 14 ส.ค. 2551

ขออุทิศส่วนบุญกุศลใดๆ ที่ได้กระทำมาแล้ว แต่อดีตชาติและปัจจุบันชาติแก่

คุณบุษบงรำไพ พึ่งบุญ ณ อยุธยา พลวัฒน์ ค่ะ และขออนุโมทนากับ

พี่ Pannipa V. ค่ะ


ความคิดเห็น 6    โดย wannee.s  วันที่ 14 ส.ค. 2551

พี่บงเป็นตัวอย่างที่ดีค่ะ ทำให้รู้ว่าอะไรที่ไม่คิดว่าจะเกิดก็เกิด ไม่มีอะไรแน่นอน

ที่แน่ๆ ไม่ประมาทในการเจริญกุศล ทำความดีและสั่งสมปัญญาดีที่สุดค่ะ


ความคิดเห็น 7    โดย วันชัย๒๕๐๔  วันที่ 14 ส.ค. 2551

ขออนุโมทนาครับ


ความคิดเห็น 8    โดย ปริศนา  วันที่ 15 ส.ค. 2551

อนุโมทนาค่ะ.ไม่ประมาทเจริญกุศลทุกประการจิรกาลภาวนา.


ความคิดเห็น 9    โดย ajarnkruo  วันที่ 15 ส.ค. 2551

ข้อความที่บันทึกไว้ของผู้ที่ศึกษาธรรมะแล้วเกิดปัญญา ความเห็นถูกแตกต่างจากไดอะรี่ที่พูดถึงแต่รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส บัญญัติ จริงๆ ครับ

...ขออนุโมทนาครับ...


ความคิดเห็น 10    โดย ku_thum  วันที่ 15 ส.ค. 2551

ขอเป็นแรงใจให้กับพี่บงค่ะได้รู้จักกันที่เขาเต่า ประทับใจในการเจริญกุศลตลอดมา

และเสียงของพี่บงก็มีส่วนช่วยให้เข้าใจธรรมะยิ่งขึ้น อาการป่วยเป็นเพียงศรดอกที่หนึ่งเท่านั้นไม่สามารถทำลายกุศลจิตได้

ขออนุโมทนาในกุศลจิตของพี่บงค่ะ

สหายธรรมชาวประจวบฯ


ความคิดเห็น 12    โดย pornchai.s  วันที่ 21 ส.ค. 2551

อนุโมทนา กับ พี่พรรนิภา ด้วยครับ

เชิญอ่านตอน 2 ครับ

บันทึกสุดท้าย...จาก ผู้หญิงชื่อเพราะ...บุษบงรำไพ #2


ความคิดเห็น 13    โดย Komsan  วันที่ 30 ส.ค. 2551

ขออนุโมทนา คุณพี่ บุษบงรำไพ พึ่งบุญ ณ อยุธยา พลวัฒน์ และขออนุโมทนาในกุศลจิตของทุกๆ ท่านครับ