ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

จนกว่าจะใส่ใจทีละหนึ่ง ขณะที่กำลังฟังเริ่มใส่ใจ มีแต่สีสันวสรณะที่เข้าใจว่าทุกคนนั่งอยู่ตรงนี้ ... อยู่ในความมืด ... ไม่มีแต่จำแล้วจากสิ่งที่กระทบตา เพราะฉะนั้นประโยชน์สูงสุดคือรู้ว่าไม่รู้

เพราะฉะนั้นเวลาเริ่มรู้ก็รู้ว่าน้อยแค่ไหน ก็แค่ฟัง ก็ความจริงมันเป็นอย่างนั้น!! กว่าจะไปถึงประจักษ์แจ้ง จึงรู้ว่าพระพุทธเจ้าทรงเป็นใคร และขณะที่ประจักษ์แจ้งสภาพธรรมะปรากฏตามความเป็นจริงต้องในความมืด ซึ่งไม่มีใครเพราะมันมืด มืดแล้วจะเป็นใครได้!!

เพราะฉะนั้นสว่างอย่างนี้ก็เป็นใครไม่ได้เพราะแค่เป็นสิ่งที่กระทบตา แต่ต่างกัน อย่างหนึ่งกระทบตาสว่าง อีกอย่างหนึ่งกระทบตามืด แต่เรื่องราวมันมาจากนี่ทั้งหมด ความไม่รู้มหาศาลปิดบังไว้จนรู้ไม่ได้เลย นอกจากค่อยๆ ฟัง ค่อยๆ รู้ว่าจริงไหม ... ถ้าจริงต้องรู้ได้ แต่ไม่ใช่เดี๋ยวนี้ ที่รู้เพียงมืด แล้วอยากจะรู้ได้ไหม ก็ขณะที่อยากไม่เข้าใจ ได้แต่อยากอย่างนั้นแหละ

เพราะฉะนั้นฟังอย่างนี้ประโยชน์สูงสุดคือละความเป็นเรา น้อยมาก แต่ความเข้าใจว่าไม่มีเรา ทางตาไม่ใช่ทางใจ สว่างกับมืด เป็นความจริง ถ้าสว่างมันจะเป็นใคร ... มืดมันจะเป็นใครได้

กว่าอัตตาจะหมด จนเป็นธรรมะทั้งปวงเป็นอนัตตา ไม่เหลือเลย

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในความดีของทุกท่านค่ะ

ภาพ คุณเมตตา ขออนุโมทนาค่ะ

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในกุศลจิตครับ