มีพระ ๒ รูปที่วัดหนื่ง ขับ dodge challenger และบอกว่าจะมีวันเกิดของพระรูปหนึ่งในวัด ขอให้เอา lobsters มาให้กิน ก็เห็นมีคนคบกับคนชุดเหลืองพวกนี้อยู่อีก ผู้ที่ทำบุญกับคนชุดเหลืองแบบนี้ น่าจะได้ผลบุญน้อย อาจารย์จะบอกคนพวกนี้อย่างไร

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค เล่ม ๒ - หน้าที่ ๖๗๙

ดูกร ภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนสุนัขดุ ที่เขาขยี้ดี [ดีหมีดีปลา] ใส่ในจมูก เมื่อเป็นเช่นนี้ มันก็ยิ่งดุร้ายกว่าเดิมหลายเท่าโดยแท้ ฉันใด พระเจ้าอชาตสัตรูราชกุมาร จักเสด็จไปบำรุงเทวทัตทั้งเวลาเย็นเวลาเช้า ด้วยรถประมาณ ๕๐๐ คัน และจักรับสั่งให้นำภัตตาหารสำหรับบูชาไปพระราชทาน ๕๐๐ ถาด เพียงใด เทวทัต ก็พึงหวังความเสื่อมในกุศลธรรมทั้งหลาย ไม่พึงหวังความเจริญเพียงนั้น ฉันนั้นเหมือนกัน
(พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค รถสูตร)

การเอ่ยปากขออาหารจากชาวบ้าน การขับรถ การจัดงานวันเกิด (ซึ่งไม่ต่างอะไรกับคฤหัสถ์เลย) ล้วนเป็นสิ่งที่ภิกษุไม่ควรทำ ไม่เอื้อเฟื้อต่อพระธรรมวินัย ไม่ใช่ความประพฤติเป็นไปของภิกษุในพระธรรมวินัยเลย เป็นภิกษุผู้ที่ไม่มีความเคารพยำเกรงต่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเลย คฤหัสถ์ที่ส่งเสริมสนับสนุนภิกษุที่ทุศีล ก็เท่ากับไปเพิ่มกำลังให้ภิกษุทุศีลทำสิ่งที่ผิดเพิ่มขึ้นต่อไป ตนเองก็จะมีแต่ความเสื่อมโดยส่วนเดียวเท่านั้น (ตามตัวอย่างในพระไตรปิฎกที่ได้อ้างอิงมาด้านบน) เมื่อเป็นเช่นนี้ คฤหัสถ์ที่เข้าใจพระธรรมวินัย มีความเคารพสูงสุดต่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ย่อมไม่ส่งเสริมสนับสนุนภิกษุผู้ทุศีลให้มีกำลังในการสิ่งที่ผิดและทำลายพระพุทธศาสนาต่อไป อย่างเด็ดขาด

ควรที่จะได้เข้าใจจริงๆ ว่า ภิกษุ คือ ผู้ที่เห็นโทษเห็นภัยของกิเลส จึงสละอาคารบ้านเรือน ทรัพย์สมบัติวงศาคณาญาติ เพื่อศึกษาพระธรรมอบรมเจริญปัญญาขัดเกลากิเลสในเพศที่สูงยิ่ง คือเพศบรรพชิต ที่จะต้องมีชีวิตที่เหมาะควรแก่เพศของตน จะมาทำอะไร หรือ มีอะไรต่างๆ เหมือนอย่างคฤหัสถ์ ไม่ได้เลย เพราะสละชีวิตคฤหัสถ์แล้ว อย่างเช่นบุคคลในครั้งพุทธกาลท่านได้ฟังพระธรรม ได้เข้าใจพระธรรมจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นผู้เห็นโทษของการอยู่ครองเรือนว่ามีแต่จะเป็นเครื่องพอกพูนกิเลสให้หนาแน่นขึ้น แล้วมีอัธยาศัยน้อมไปที่จะขัดเกลากิเลสให้ยิ่งกว่าเพศคฤหัสถ์ จึงสละทุกสิ่งทุกอย่างสละทรัพย์สมบัติ สละวงศาคณาญาติแล้วออกบวช เป็นภิกษุ ด้วยความจริงใจ ด้วยความตั้งใจที่จะขัดเกลากิเลสจริงๆ เพื่อการรู้แจ้งอริยสัจจธรรมถึงความเป็นพระอริยบุคคลขั้นต่างๆ จนกระทั่งสูงสุดถึงความเป็นพระอรหันต์ ความประพฤติเป็นไปในชีวิตประจำวันทั้งหมดคล้อยตามพระสัมมาสัมพุทธเจ้า นี้คือ จุดประสงค์ของการบวชเป็นภิกษุ ไม่ใช่เพื่อจุดประสงค์อื่นใดทั้งสิ้น และที่สำคัญ ภิกษุทุกรูปทั้งหมดทุกยุคทุกสมัย ต้องมีความเคารพในพระวินัยที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงบัญญัติไว้ ซึ่งจะต้องศึกษาให้เข้าใจแล้วประพฤติตาม คือ กระทำเฉพาะในสิ่งที่ถูกต้องเหมาะควรแก่เพศของตน และละเว้นในสิ่งที่ผิดที่ขัดต่อความประพฤติเป็นไปของภิกษุอันเป็นเพศที่สูงยิ่งทุกประการ

จะเห็นได้ว่าการบวชเป็นภิกษุในพระพุทธศาสนา เป็นเรื่องที่ยากมากและการยินดีในการบวชก็เป็นเรื่องยากเช่นเดียวกัน เป็นอันตรายอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่บวชโดยไม่ใช่เพื่อการขัดเกลากิเลส ถ้าหากล่วงละเมิดพระวินัย ไม่ประพฤติตามพระวินัย เป็นผู้ย่อหย่อนไม่รักษาพระวินัยที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงบัญญัติไว้ ขาดความเคารพยำเกรงในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ย่อมเป็นผู้มีโทษมาก ด้วยการต้องอาบัติ คือ ล่วงละเมิดพระวินัยซึ่งมีโทษโดยส่วนเดียว เมื่อต้องอาบัติแล้วไม่กระทำคืน (คือไม่ได้แก้ไข) ตามพระวินัย ก็เป็นเครื่องกั้นการบรรลุมรรคผลนิพพานและกั้นการไปสู่สุคติด้วย แทนที่จะได้ทำกิจที่ควรทำที่จะเป็นที่พึ่งสำหรับตนเอง แต่กลับไปเพิ่มอกุศล เพิ่มความไม่รู้ เพิ่มเหตุที่ไม่ดีให้กับตนเอง กำลังทำทางที่จะทำให้ตนเองได้รับผลที่ไม่ดีในอนาคตข้างหน้า กล่าวคือ เมื่อมรณภาพ คือ ตายจากชาตินี้ไปแล้ว ชาติต่อไปต่อจากชาตินี้เลยก็ไปเกิดในอบายภูมิเท่านั้น เป็นบุคคลผู้น่าสงสารเป็นอย่างยิ่ง ครับ

... ยินดีในกุศลของทุกๆ ท่านด้วยครับ ...

กราบอนุโมทนาค่ะ

ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาค่ะ

กราบบูชาพระรัตนตรัยด้วยความเคารพยิ่ง

พระธรรมเกื้อกูลผู้ไม่รู้ที่มีโอกาสได้ยินได้ฟัง,ได้ค่อยๆ ไตร่ตรองตามคำที่ทรงแสดงและเข้าใจตามทีละน้อยค่ะ

กราบยินดีการประกาศคำจริงเพื่อดำรงคำสอนของพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าค่ะ สาธุ สาธุ สาธุ

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ด้วยความเคารพยิ่ง