[เล่มที่ 90] พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน เล่ม ๗ ภาค ๖

พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๗

ปัฏฐาน ภาคที่ ๖

อนุโลมทุกปัฏฐาน (ต่อ)

สรณทุกอัชฌัตตารัมมณติกะ

(๑๐๐. สรณทุกะ ๒๑. อัชฌัตตารัมมณติกะ)

อัชฌัตตารัมมณบทปฏิจจวาระ 1899/678

พหิทธารัมมณบทปฏิจจวาระ 1901/678

อ่านหัวข้ออื่นๆ ... [เล่มที่ 90]

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน เล่ม ๗ ภาค ๖ - หน้า 678

สรณทุกอัชฌัตตารัมมณติกะ

(๑๐๐. สรณทุกะ ๒๑. อัชฌัตตารัมมณติกะ)

อัชฌัตตารัมมณบทปฏิจจวาระ

อนุโลมนัย

๑. เหตุปัจจัย

[๑๘๙๙] ๑. อัชฌัตตารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม อาศัย อัชฌัตตารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

๒. อัชฌัตตารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัย อัชฌัตตารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

การนับจำนวนวาระในอนุโลม

[๑๙๐๐] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ.

สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย.

พหิทธารัมมณบทปฏิจจวาระ

อนุโลมนัย

๑. เหตุปัจจัย

[๑๙๐๑] ๑. พหิทธารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม อาศัย พหิทธารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย