ย่อมสำคัญประดุจน้ำผึ้ง
โดย Idoitforyou  9 มี.ค. 2551
หัวข้อหมายเลข 7773

[เล่มที่ 70] พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท เล่ม ๑ ภาค ๒ ตอน ๒-หน้าที่ 151

พาลวรรคที่ ๕

ว่าด้วยคนพาลร้ายกว่าทุกอย่าง

๑๐. คนพาลย่อมสำคัญบาปประดุจน้ำผึ้ง ตราบ เท่าที่บาปยังไม่ให้ผล ก็เมื่อใดบาปให้ผล เมื่อนั้น คนพาลย่อมประสบทุกข์

๑๑. คนพาล พึงบริโภคโภชนะด้วยปลายหญ้า คาทุกๆ เดือน เขาย่อมไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งท่าน ผู้มีธรรมอันนับได้แล้ว

๑๒. ก็กรรมชั่วอันบุคคลทำแล้ว ยังไม่ให้ผล เหมือนน้ำนมที่รีดในขณะนั้น ยังไม่แปรไปฉะนั้น บาปกรรมย่อมตามเผาคนพาล เหมือนไฟอันเถ้า กลบไว้ฉะนั้น



ความคิดเห็น 1    โดย ajarnkruo  วันที่ 9 มี.ค. 2551

ผู้ที่มียังมีอกุศล ก็ต้องตรงว่ายังเป็นคนพาล และอบรมเจริญปัญญา เพื่อละความเห็นผิดว่า เป็นคนพาลก่อน ทุกอย่างเป็นธรรมะ ความพาลมีจริง ความพาลเป็นธรรมะ แต่คนไม่มีจริงโดยปรมัตถ์ มีเมื่อจิตคิดถึงบัญญัติว่า "คน" เท่านั้นครับ...อนุโมทนาครับ


ความคิดเห็น 2    โดย wannee.s  วันที่ 9 มี.ค. 2551

คนที่เป็นคนพาล ย่อมไม่รู้ธรรมะ ย่อมไม่รู้อรรถ ขออนุโมทนาค่ะ