ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ต้องไม่ขาดการฟังพระธรรม น่าอัศจรรย์ธรรมะ กี่ภพกี่ชาติกี่กัปถึงจะได้ฟัง จะได้พบพระพุทธเจ้า จะได้สะสม ถ้าไม่สะสมมามีพระพุทธเจ้าอีกพระองค์ก็ไม่ฟัง แล้วเราจะถึงกี่พระองค์ ประมาทได้ไหมว่าแค่พระองค์นี้ ... ไม่มีทาง

ต้องสะสมมาที่จะฟัง พบ เจอ เข้าใจนั้นไม่ง่ายที่จะได้ฟัง ได้สนใจ เพราะฟังคำของพระพุทธเจ้า ต้องไม่เหมือนกับคำที่ไร้สาระไร้เหตุผล และเราสามารถไตร่ตรองได้ว่าจริงหรือเปล่า ... ไม่ใช่จะมาบังคับให้เราเชื่อ และต้องเป็นคนตรงมาก ถึงอย่างไรคำจริงเป็นประโยชน์และต้องเป็นความจริงด้วย มิฉะนั้นจะไม่สามารถรู้ได้ว่าจริงคืออย่างไรแล้วไม่ตรง ถ้าเราสามารถตรงต่อความจริงได้จะไม่หวั่นไหว ถ้าใครจะประทุษร้ายเราก็เป็นกรรมของเรา ... ไม่เห็นจะกลัว ก็ทำมาอย่างไรก็ต้องได้ผลอย่างนั้นเพราะฉะนั้นไม่หวั่นไหว มั่นคงในการที่จะรู้ประโยชน์อย่างยิ่งของการที่ได้ฟังคำ ซึ่งแสนยากที่จะถึงความเข้าใจที่ประจักษ์แจ้ง แต่เพราะจริงต้องถึง ... แต่ไม่ใช่อาศัยคนโน้นคนนี้ แต่เป็นความเข้าใจของเราเอง เพราะฉะนั้นค่อยๆ สะสมไป น้อยมาก แต่ละคนไม่เหมือนกัน

พระศาสนาอันตรธานจากความไม่เข้าใจ หนทางเดียวที่จะอันตรธานเมื่อไม่มีคนเข้าใจถูกต้อง จะอยู่ได้อย่างไร?!

ประโยชน์สูงสุดคือได้เห็นประโยชน์ของความดีและการเข้าใจพระธรรมความดีนิดนึงก็ประโยชน์มหาศาลจริงๆ เพราะถ้าไม่มีขณะนั้นจะสะสมต่อไปไหม ความดีเพิ่มขึ้นไหม จะละคลายต่อไปไหม ... ไม่มีทางเลย ประมาทไม่ได้ความดีแม้เพียงเล็กน้อย

เพราะธรรมะลึกซึ้ง พระพุทธเจ้าทรงแสดงละเอียดอย่างยิ่งโดยประการทั้งปวง โดยนัยต่างๆ กุศลาธัมมาได้ยินบ่อย ... อยู่ไหนและอะไรเป็นธรรมะที่เป็นกุศล ... คิดเองไม่ได้ ถ้าคิดเองเอาอกุศลมาเป็นกุศลเพราะคิดไม่ถูกต้องตรงจริงๆ ข้อสำคัญเกิดและดับเร็วสุดที่จะประมาณได้ แต่มีอีกซ้ำอีกอย่างเห็นเกิดดับไปกี่ขณะก็ตามแต่ แต่ยังมีเห็นขผงะไหนก็สะสมความเข้าใจถูก ... ถ้าไม่เข้าใจถูกเห็นแล้วจะไปรู้อะไร จะรู้แจ้งอะไร แค่นี้ก็ทำให้อดทน ... มียังไม่รู้ ... จนกว่าจะรู้ ... ไม่ใช่รู้อื่น แต่รู้สิ่งที่มีเดี๋ยวนี้!! ว่าหามีไม่ ... หมด ... มีทางเดียวอดทนฟังต่อไป เก็บเล็กผสมน้อยไปเรื่อยๆ กว่าจะหมดความเป็นเรา และอกุศลก็ไม่ทำให้เข้าใจความจริงเพราะไม่รู้ เป็นอกุศลเพราะไม่รู้ ก็เห็นโทษของอกุศลมหาศาล

เห็นแต่โทษของคนอื่น แต่เห็นโทษของตนเองไหมวันนี้ ... ไม่เห็นเลย จนกว่าไม่มีใครเมื่อไม่มีเรา!! แต่ถ้ายังมีเราก็ต้องมีคนโน้นคนนี้วันยังค่ำ

มีพระพุทธเจ้าเป็นที่พึ่งเมื่อเข้าใจความจริงของสิ่งที่กำลังมี ฟังเพื่อละ ... ไม่มีใครจะทำอะไรได้ ต้องเข้าใจอย่างเดียว ในบรรดาสิ่งที่เกิดทั้งหมดปัญญาประเสริฐสุด ... ปัญญารู้ได้บัญญาละได้ เพราะปัญญาเข้าใจถูกต้องจึงละความเห็นผิด

ติดข้องในสิ่งที่ไม่มี แค่นี้เคยคิดไหม? เดี๋ยวนี้เองใครนั่งอยู่ที่นี่ ... มีหรือ? ... มีแต่รูปที่เกิดดับ ... ดับก็ไม่มีแล้ว แต่ติดข้องว่ายังมี ยังนั่งอยู่ตรงนี้!!

หนึ่งในสังสารวัฏที่มีโอกาสได้ฟัง ภพหนึ่งชาติหนึ่งสะสมไป มีใครอยากจะรู้ความจริงไหม ใครอยากจะประจักษ์แจ้งไหม ... เกินวิสัย ... สัตว์น้ำไม่ได้ขึ้นมาบนบก ไม่รู้ว่าบนบกเป็นอย่างไร ... ก็ฟังไปอย่างนี้จนกว่าจะเข้าใจขึ้นในแต่ละคำของพระพุทธเจ้า ... เปลี่ยนไม่ได้!!

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในความดีของทุกท่านค่ะ