ความเห็นถูกจะไม่มีวิวาทะ ไม่แตกแยก เพราะเห็นถูกในความเป็นจริงของสิ่งที่มีจริงเดี๋ยวนี้ จะเปลี่ยนแปลงได้อย่างไร ... ใครจะเปลี่ยนเห็นเป็นโกรธ ... ไม่ได้

พระพุทธเจ้าทรงตรัสรู้ธรรมะแต่ละหนึ่งแต่ละอย่าง และทรงแสดงด้วยคำที่ตรงตามสภาพธรรมะนั้นตามความเป็นจริง เพราะฉะนั้นจะผิดเพี้ยนไม่ได้

พระอริยสาวกก็แสดงตรงตามที่พระองค์ทรงแสดงไม่ผิดเพี้ยน เพราะเป็นกิจของสัมมาทิฏฐิ เป็นปัญญาที่เห็นถูกต้องตรงตามความเป็นจริง

พระพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพานไปนานแล้ว คำจริงคือความจริงที่พระองค์ทรงแสดงเป็นพระวรกายของพระองค์

จึงเห็นโทษของความเห็นผิด ซึ่งไม่ปรองดองจึงมีวิวาทะกัน

คำจริงไม่มีทางเปลี่ยนแปลง ผู้ที่เข้าใจความจริงก็กล่าวถึงความเป็นจริงของธรรมะไม่ขัดแย้งกันเลย

ผู้ที่มีความเห็นผิด ก็จะมีวาทะความเห็นต่างๆ กัน เป็นเหตุให้ทะเลาะกัน ซึ่งแตกต่างจากผู้เห็นถูกต้องตรงตามความเป็นจริง

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นต้องเกิดจากเหตุปัจจัยทำให้สิ่งนั้นเกิดเป็นปกติ เป็นธรรมตาเป็นอนัตตา (เป็นความเป็นไปของธรรมะแต่ละอย่าง ที่เกิดแล้วจากเหตุปัจจัย เป็นธรรมดา)

ตอนนี้ไฟไหม้ไหม ... อะไรไหม้? มีกิเลสกำลังไหม้ ขณะกิเลสอกุศลเกิดขึ้น ... เผาไหม้ ไฟคือกิเลส ราคะ โทสะ โมหะเป็นต้น (ขณะกำลังเห็น ได้ยิน ได้กลิ่นลิ้มรส กระทบสัมผัส ขณะนั้นไม่ไหม้ไม่มีกิเลส)

ไฟไหม้บนศีรษะ ใกล้ที่สุดคือการเกิดขึ้นและดับไปของธรรมะทุกขณะ แต่ไม่เห็น ไม่รู้ตรงตามความเป็นจริงของธรรมะ

ขณะนี้ไฟไหม้อยู่ แต่เราไม่รู้สภาพธรรมะที่เกิดแล้วดับ ... เกิดแล้วดับ ...

ไม่ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจะรุนแรง เลวร้ายขนาดไหนก็เป็นธรรมะที่ไม่ใช่ตัวตน

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในกุศลจิตครับ