๗. อตีตานาคตปัจจุปันนานิจจสูตร ว่าด้วยความเป็นอนิจจังแห่งอายตนะภายในทั้งสามกาล
โดย บ้านธัมมะ 9 ก.ย. 2564
หัวข้อหมายเลข 37118
[เล่มที่ 28] พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค เล่ม ๔ ภาค ๑ - หน้า 8
๗. อตีตานาคตปัจจุปันนานิจจสูตร
ว่าด้วยความเป็นอนิจจังแห่งอายตนะภายในทั้งสามกาล
อ่านหัวข้ออื่นๆ ... [เล่มที่ 28]
ความคิดเห็น 1
โดย บ้านธัมมะ วันที่ 4 ก.พ. 2565
ความคิดเห็น 2
โดย บ้านธัมมะ วันที่ 4 ก.พ. 2565
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค เล่ม ๔ ภาค ๑ - หน้า 9
เป็นอนาคต ย่อมปฏิบัติเพื่อเบื่อหน่าย เพื่อคลายกำหนัด เพื่อดับซึ่งจักษุที่เป็นปัจจุบัน หู จมูก ลิ้น กาย ใจที่เป็นอดีตและอนาคต เป็นของไม่เที่ยง จะกล่าวไปไยถึงใจที่เป็นปัจจุบันเล่า อริยสาวกผู้ได้สดับแล้ว เห็นอยู่อย่างนี้ ย่อมไม่มีเยื่อใยในใจที่เป็นอดีต ไม่เพลิดเพลินใจที่เป็นอนาคต ย่อมปฏิบัติเพื่อหน่าย เพื่อคลายกำหนัด เพื่อดับซึ่งใจที่เป็นปัจจุบัน.
จบ อตีตานาคตปัจจุปันนานิจจสูตรที่ ๗