ความเห็นผิดมีหลายระดับ ตั้งแต่ขั้นหยาบคือผู้ที่มีความคิดชั่ว พูดชั่ว ทำชั่วเพราะเห็นผิด และชักชวนให้ผู้อื่นเชื่อในลัทธิงมงายไม่มีเหตุผล

แม้ผู้ที่ศึกษาธรรมะ แต่ไม่เข้าใจธรรมะถูกต้อง ยังมีความเห็นผิดอยู่ การประพฤติปฏิบัติอย่างละเอียด
ก็เป็นไปตามความเห็นผิดด้วย เช่น สำนักปฏิบัติ ซึ่งไม่มีในคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไม่เข้าใจเลยว่าการปฏิบัติเป็นเรื่องของปัญญาไม่ใช่สถานที่

เป็นความเขลาแค่ไหนที่หลงยึดติดรูปที่เพียงเกิดขึ้นและดับไป ไม่มีสาระเลย แต่ก็ยังติดข้องเพราะไม่มีปัญญา