คนพาล คือ ขณะที่อกุศลจิตเกิดขึ้นเป็นคนพาล ผู้ไม่รู้ประโยชน์ในโลกนี้และโลกหน้า ผู้ตัดประโยชน์ตน ผู้เบียดเบียนทำร้ายตนเอง

จิตของใครเป็นกุศลขณะไหนก็เป็นมิตร ไม่ใช่ศัตรู อกุศลธรรมเกิดเมื่อไหร่ เป็นมิตรไม่ได้เลย

กุศลธรรมที่ประกอบด้วยปัญญาเป็นเกาะ เป็นที่พึ่งที่แท้จริง

โลภะ โทสะ โมหะ เป็นอกุศลธรรม เป็นศัตรูภายใน เป็นอมิตร เป็นเพชรฆาต ตามเบียดเบียนทั้งภพนี้และภพหน้า

ขณะใดที่ทำประโยชน์ให้คนอื่น ขณะนั้นเป็นประโยชน์ตน เพราะขณะนั้นเป็นกุศลจิตอย่างแท้จริง

บ้านธัมมะ ๒ ธ.ค. ๕๒