คุณวันทนา ในชีวิตประจำวัน ท่านเคยเกิดปัญหาข้องใจ เกี่ยวด้วยเรื่องของการให้ทาน การเสียสละบ้างไหมว่า สำหรับผู้ที่มีฐานะดีหน่อย และมีความยินดีเต็มใจที่จะเสียสละ เพราะเห็นประโยชน์ในการให้นั้นก็ไม่เป็นไร แล้วก็ย่อมจะทำได้ไม่ยาก แต่สำหรับผู้มีรายได้น้อย ไม่พอแก่รายจ่าย เช่นนี้แล้ว ดิฉันอยากจะขอความกรุณา ให้อาจารย์สุจินต์ช่วยอธิบายว่า ในเรื่องของการให้ทานนี้ อาจารย์คงจะไม่มุ่งหมายที่จะให้พวกเรา บริจาคอะไรๆ ให้ไปจนหมด หรือว่ามุ่งหมายจะให้เราเสียสละสิ่งที่เรารัก เราพอใจจนหมด

ท่านอาจารย์ ทุกสิ่งทุกอย่างต้องมีความพอดี ตามสมควรแก่เพศ และก็ฐานานุรูปของแต่ละบุคคล การทำทุกอย่างเกินความพอดี ตึงไปหรือว่าหย่อนไป ก็จะต้องนำความทุกข์ ความเดือดร้อนมาให้ได้ อย่างเช่น ถ้าคุณวันทนามีวัตถุสิ่งของอะไรสักอย่างหนึ่ง ที่คุณวันทนาพอใจมาก คุณวันทนาจะยกตัวอย่างให้ท่านผู้ฟังทราบสักหน่อยไหม ว่าเป็นอะไร สมมติก็ได้

คุณวันทนา สมมติว่าดิฉันมีนาฬิกาอยู่เรือนหนึ่ง รักมันมาก เพราะต้องใช้ประโยชน์จากมันด้วยการดูเวลา

ท่านอาจารย์ ถ้าคุณวันทนาบริจาคให้ใครไป ก็คงจะเสียดายมากใช่ไหม

คุณวันทนา คงจะเสียดายมาก แล้วก็เสียดายอยู่หลายวันทีเดียว

ท่านอาจารย์ ในการให้นั้น ก็จะต้องรู้ด้วยว่า ถ้าให้ไปแล้วกุศลจิตจะเกิดน้อย อกุศลจิตจะเกิดมาก หรือว่าให้ไปแล้ว กุศลจิตเกิดมากกว่าอกุศลจิต เพราะว่าถ้าอะไรที่ให้ไปแล้ว อกุศลจิตเกิด มากกว่ากุศลจิตที่ให้ไปแล้วละก็ คิดว่าควรจะให้สิ่งอื่น ที่เมื่อให้ไปแล้ว ทำให้กุศลจิตเกิด มากกว่าอกุศลจิตดีกว่า

นี่ก็เป็นหลักธรรมดาของการให้ ซึ่งเราก็คงเห็นอยู่ทั่วๆ ไป แต่ถ้าไม่เข้าใจ แล้วก็มุ่งที่จะให้ หรือว่าคิดที่จะไม่ให้เสียเลย โดยที่ไม่คำนึงถึงเหตุผล หรือไม่คำนึงถึงกุศลจิต อกุศลจิต ที่จะเกิดในภายหลังแล้วละก็ จะเป็นเหตุที่ทำให้ การให้ทานนั้นตึงไปหรือว่าหย่อนไป ซึ่งก็จะทำให้เกิดทุกข์ในภายหลังได้

แต่ละคำองค์พระศาสดา จักศึกษาจนเข้าใจ หนักแน่นไม่หวั่นไหว ด้วยเข้าใจในอนัตตา กราบอาจารย์สุจินต์ให้ เมตตาได้ทุกเวลา อีกเปี่ยมความกรุณา น้อมศรัทธาอาจารย์เทอญ