นิรันดร์ : ไม่มีตนแล้วจะทำร้ายใคร ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี

ทอจ : ถ้าไม่มีเรา ทำร้ายใคร? ก็ไม่มีตัวตนแล้วทำร้ายใคร?? อกุศล ทำร้ายได้ไหม? แต่ไม่ใช่เรา อกุศลเป็นอกุศล เกิดแล้วดับไป อกุศลเกิดที่ไหน?

นิรันดร์ : เกิดที่จิต

ทอจ : เพราะฉะนั้นจิตขณะนั้นถูกทำร้ายด้วยอกุศล

นิรันดร์ : จิตขณะนั้นถูกทำร้ายด้วยอกุศล ไม่มีตัวเราที่ถูกทำร้ายด้วยอกุศล?!

ทอจ : เราอยู่ไหนล่ะ จิตเกิดแล้วก็ดับ ทุกขณะ

นิรันดร์ : การศึกษาพระธรรมก็เพื่อให้เข้าใจความเป็นจริงของสภาพธรรมะซึ่งไม่ใช่เรา ไม่ใช่สัตว์ ไม่ใช่บุคคล

ทอจ : แน่นอนค่ะ

นิรันดร์ : ถ้ายังเป็นสัตว์บุคคลก็จะมีการทำร้ายตัวเราเอง

ทอจ : เข้าใจผิดเป็นกุศลหรืออกุศล?

นิรันดร์ : ตราบนั้นก็ไม่สามารถจะหยุดทำร้ายตัวเองได้เพราะการเข้าใจผิด

ทอจ : ตราบใดที่ยังมีอกุศล

นิรันดร์ : งั้นจุดประสงค์ของการศึกษาพระอภิธรรมและพระสูตรต่างๆ ก็เพื่อให้เกิดความเข้าใจเห็นถูกตามความเป็นจริง

ทอจ : ค่ะ แล้วดับอกุศลหมดเลย

นิรันดร์ : ด้วยการเข้าใจความจริง?!

ทอจ : แน่นอน ... อย่างอื่นทำลายอกุศลไม่ได้ นอกจากความเห็นถูกต้องค่อยๆ ละคลายความเห็นผิดและอกุศลอื่นๆ ตามลำดับของปัญญา

นิรันดร์ : ต้องเป็นความเห็นถูกต้องตามความเป็นจริงเท่านั้นจึงจะหยุดการทำร้ายตัวเองได้

ยินดีในความดีของทุกท่านค่ะ

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในกุศลจิตครับ