ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

เห็นความเป็นอนัตตาของธรรมะทั้งหมด ตลอดเวลาที่ฟังธรรมะต้องรู้ว่าเป็นอนัตตา ไม่ใช่เรา อนัตตาไม่ใช่อัตตา เป็นธรรมะทั้งหมด ฟังจนกว่าจะไม่มีเราและทั้งหมดที่มีเป็นธรรมะแต่ละหนึ่งๆ ตั้งแต่เกิดและไม่หยุดเลย

เพราะฉะนั้นกรรมนั้นให้ผลจนกว่าจะสิ้นกรรม หมดกำลังของกรรมที่จะให้เป็นคนนี้อีกต่อไป ... เป็นไม่ได้ ทุกคนต้องจากโลกนี้เมื่อถึงเวลาของกรรมสิ้นสุดเป็นคนนี้อีกต่อไปไม่ได้

แต่ละชีวิตที่ต่างกันต้องมีเหตุที่ต่างกันเพราะฉะนั้นให้ทราบว่ากรรมที่ทำมาแล้วทั้งหมดในสังสารวัฏ เลือกไม่ได้ว่าให้ชาตินี้จะเป็นใคร ... ก็เป็นแล้วจนกว่าจะตาย เป็นคนอื่นไม่ได้ แต่ในระหว่างที่เป็นคนนี้เห็นบ้าง ได้ยินบ้างเดี๋ยวสุขเดี๋ยวทุกข์ เดี๋ยวเจ็บป่วยเดี๋ยวสนุกสนาน ก็แล้วแต่ว่าเป็นเหตุที่ได้ทำมาแล้วทั้งหมด ไม่มีใครสามารถที่จะบันดาลได้ เพราะฉะนั้นกรรมก็เป็นสภาพที่ปกปิดไม่มีใครรู้เลยว่าจะให้ผลเมื่อใด

กรรมก็จะให้ผลจนกว่าจะหมดอำนาจหรือกำลังของกรรมที่จะต้องสิ้นสุดเมื่อให้ผลนั้น เพราะฉะนั้นอยู่ไป ไม่อยู่ไม่ได้ เห็นไป ไม่เห็นไม่ได้ ได้ยินไป ไม่ได้ยินไม่ได้ คิดนึกไป สุขบ้างทุกข์บ้างกุศลบ้างอกุศลบ้าง ไม่ใช่เป็นผลของกรรม แต่ว่าเป็นการสะสมว่าเห็นแล้วรู้สึกอย่างไร ... ชอบเลย ... อยากได้ไม่จบ แล้วแต่ว่าขณะนั้นมีปัจจัยที่จะให้ทำอะไร ก็ทำไปด้วยความไม่รู้ ด้วยความอยาก จึงไม่จบสิ้นเพราะยังไม่รู้และยังอยากต่อไป

เมื่ออยากแล้วไม่ได้อยู่เฉยเลย ทำตามอยาก ไม่ว่าจะอยากอะไรก็พยายามขวนขวายให้ได้สิ่งที่อยากติดข้องเพราะฉะนั้นสังสารวัฏก็ไม่สิ้นสุดตราบใดที่มีความไม่รู้ความจริงว่าขณะนี้เป็นแต่เพียงสิ่งที่ห้ามไม่ให้เกิดไม่ได้ เกิดแล้วตามเหตุปัจจัยแล้วก็ดับไปแล้วด้วย แล้วก็ไม่สิ้นสุดด้วย แล้วก็ไม่ใช่ใครเลยทั้งสิ้น

ถ้าไม่มีความเข้าใจในความลึกซึ้งมั่นคงจริงๆ อริยสัจจะที่หนึ่งไม่รู้ เดี๋ยวนี้เอง ทุกข์ ไม่ใช่ยามเจ็บปวดเท่านั้น ยามสุขเป็นทุกข์เพราะไม่แน่นอน ไม่เที่ยง สั้นแสนสั้น เกิดแล้วดับไป ความไม่รู้ก็ทำให้ติดข้องต้องการ จึงแสวงหา เพราะฉะนั้นสังสารวัฏจึงไม่สิ้นสุดเพราะมีเหตุที่ทำอยู่เรื่อยๆ ที่จะให้เกิดขึ้น

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในความดีของทุกท่านค่ะ

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในกุศลจิตครับ