เมื่อเข้าใจธรรมะ ความดีต้องเพิ่มขึ้นแน่นอน เพราะไม่มีเราที่จะเห็นแก่ตัวอย่างเดิมมากๆ ธรรมปรุงแต่งให้ความดีมากขึ้นตามกำลังของความเข้าใจ

แม้แต่กุศลจิตเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวันยังไม่เจริญขึ้น แล้วจะดำเนินไปถึงการดับกิเลสได้อย่างไร

รู้ว่าสิ่งนั้นมีประโยชน์แก่คนอื่นและมีประโยชน์สำหรับเราเหมือนกัน แต่มีประโยชน์ต่อคนอื่นมากกว่า และบางทีเรามีของเยอะแยะ คนอื่นมีน้อย หรือว่ามีน้อยด้วยกัน แต่เราไม่ค่อยได้ใช้ คนอื่นอาจได้ใช้มากกว่า

ทางที่จะคิดถึงประโยชน์ของคนอื่นมีมาก ถ้าเราไม่คิดถึงตัวเอง ไม่สะสมทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อตัวเอง แต่สิ่งใดที่จะเป็นประโยชน์แก่คนอื่น แม้พื้นฐานเพียงเล็กๆ น้อยๆ ก็จะมีความมั่นคงขึ้น จนกล้าที่จะสละการยึดถือสภาพธรรมว่าเป็นเรา

บ้านธัมมะ ๑๐ ส.ค. ๕๔

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในกุศลจิตครับ