แม้สิ่งที่ปรากฏทางตาเห็นเหมือนกันหมด แต่ว่าต่างจิตต่างใจตามการสะสม แสดงว่าเราจะอยู่ในโลกของเราเองตามลำพังคนเดียวอย่างนี้แน่นอน ในทุกชาติ แล้วแต่ว่าเราจะนึกคิดอย่างไร ทั้งๆ ที่สีสันมีปรากฏภายนอก แต่ว่าทุกคนก็มีโลภะบ้าง มีเมตตาบ้างตามการสะสม อย่าลืมว่า ไม่มีใครเลยในโลกนี้ นอกจากนามธรรมและรูปธรรม และที่เราเห็นเป็นสัตว์ เป็นบุคคลต่างๆ ความจริงก็เป็นเพียง สิ่งที่ปรากฏทางตา แล้วเรานึกเอาทั้งหมดเหมือนเราส่องกระจก เราอยู่ที่ไหนคะในกระจก เวลาเราส่องกระจก ตัวเราอยู่ที่ไหน กลายเป็นเราเข้าไปอยู่ในกระจกเสียแล้ว ใช่ไหมคะ ตัวเราจริงๆ อยู่นอกกระจก แต่พอส่องกระจกแล้ว กลายเป็นเราเข้าไปอยู่ในกระจก

ฟังเพิ่มเติม แนวทางเจริญวิปัสสนา ครั้งที่ 2012