หทเย นิเธตพฺพยุตฺตกํ
(ข้อความที่ควรเก็บไว้ในหทัย)
[๑๑๓๔]

สิ่งที่ประเสริฐที่สุดมีค่าที่สุดในชีวิต

อาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ สนทนาธรรมเรื่อง ธัมมะอยู่ไหน ที่โรงแรมวังใต้ จ.สุราษฎร์ธานี ๒๔ พฤษภาคม ๒๕๖๙

มีเงินมีทองจะช่วยใครช่วยได้ แต่ว่าในสิ่งที่เป็นประโยชน์ อย่าได้ช่วยให้เขาเป็นโทษ ให้เงินแก่พระภิกษุ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่าอย่างไร การขัดเกลากิเลสลึกซึ้งมาก ไม่สามารถที่จะคิดง่ายๆ เพราะเหตุว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดต้องเป็นความเข้าใจที่ถูกต้อง หาไม่ได้ในสังสารวัฏฏ์ถ้าไม่มีปัจจัยสะสมมาที่จะฟังเห็นคุณแล้วก็รู้ว่าเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุด

เกิดมาในครั้งโน้นเป็นโรคเรื้อนเป็นขอทาน ใครจะอยากเป็น? แต่รู้ไหมสะสมอะไรมาที่จะถึงความเป็นพระโสดาบัน มีค่าเหนือยารักษาโรคใดๆ ที่จะรักษาคนนั้นให้หายจากโรคภัย เพราะฉะนั้น จะเห็นได้เลยว่าสิ่งที่ประเสริฐที่สุดมีค่าที่สุดในสังสารวัฏฏ์ในแต่ละชาติจะหาเจอไหมจะได้พบไหมจะได้เข้าใจไหมจะได้สะสมไหมคือการได้รู้ความจริง

พูดความจริงไม่ใช่คนอื่นจะชอบ ไม่ตรงใจ เขาก็ไม่ชอบ แต่ทำไมพูดล่ะ? ประโยชน์สูงสุดในสังสารวัฏฏ์ให้ได้ฟังเพื่อเป็นพืชเชื้อสะสมอยู่ในจิตที่มีโอกาสที่วันหนึ่งถ้าได้ฟังอีก วันหนึ่งในสังสารวัฏฏ์จะได้ฟังอีก ก็จะเป็นปัจจัยให้ค่อยๆ เห็นประโยชน์ เพราะฉะนั้น ความเป็นมิตรไม่มีประมาณ ไม่เลือกด้วยว่าใคร แต่ต้องถึงเวลาที่เป็นประโยชน์ ถ้าไม่เป็นประโยชน์ก็เสียเวลา

พี่น้องมีหลายคนไหม พูดไปสิ เขาก็ไม่ฟังธรรม ฟังอย่างอื่น เพื่อนฝูงมีหลายคนไหม พูดไปสิ เขาก็ไม่ฟัง นอกจากเขาสะสมมาเมื่อไหร่เป็นประโยชน์เมื่อนั้น แล้วไม่เสียเวลาทั้งผู้ที่หวังดีและคนที่เราหวังดีด้วย เพราะว่าบางคนพอได้ฟังความลึกซึ้ง หันหนีไปเลย ไม่กลับมาอีก ยากๆ ๆ แล้วเมื่อไหร่จะง่ายขึ้น ง่ายขึ้นไม่ใช่ทำสิ่งนั้นให้ง่ายขึ้น แต่เพราะเข้าใจขึ้น จึงรู้ว่าเป็นสิ่งที่มีเดี๋ยวนี้สามารถเข้าใจได้ แต่เลือกให้ใครเข้าใจไม่ได้ ตัวเองก็เลือกไม่ได้ ต้องเป็นไปตามเหตุตามปัจจัย

กราบเท้าบูชาคุณ ท่านอาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ ที่เคารพยิ่ง

อ่านหัวข้ออื่นๆ คลิกที่นี่ ... เก็บไว้ในหทัย