อ.คำปั่น จะกราบเรียนถามท่านอาจารย์ครับ มีท่านผู้ฟังท่านหนึ่ง ถามว่าเพราะเหตุไร ขณะที่ฟังธรรมแล้ว ยังรู้สึกว่ายังมีความเป็นตัวตนอยู่ ยังเป็นเราอยู่
ท่านอาจารย์ ฟังธรรม แล้วไม่เป็นเราอีกเลย ก็ดีสิคะ เพียงแค่มาฟังหนเดียว แล้วก็ไม่เป็นเราอีกเลย แต่ว่าความจริง ไม่ใช่อย่างนั้นเลย เพราะแม้แต่เพียงคำว่า ธรรม เราเคยคุ้นหู แต่เราไม่คุ้นกับสภาพเดี๋ยวนี้คืออะไร ได้ยินธรรมก็เป็นเรื่องเป็นราว แล้วก็คุยกันเรื่องธรรมหลายเรื่อง แต่ไม่คุ้นกับการที่จะเข้าใจว่าขณะนี้ เป็นธรรม เพราะฉะนั้นก็คือว่า แทนที่เราจะเรียนเรื่องชื่อยาว แล้วก็คุยกันเรื่องชื่อเยอะๆ แต่ขณะนี้ก็มีสิ่งที่มีจริงๆ ในสังสารวัฏฏ์ เกิดมาทุกคน เด็ก ผู้ใหญ่อย่างไรก็ต้องมีการเห็น มีการได้ยิน มีการคิดนึก มีสุข มีทุกข์ ไม่เคยรู้เลยว่า ทั้งหมดมีจริงชั่วขณะที่เกิดขึ้น และก็หมดไป เมื่อสักครู่นี้อยู่ที่ไหน เห็นไหม ไม่เหลือเลย แล้วเดี๋ยวนี้แต่ละขณะ ถ้าเป็นผู้ที่ละเอียดจริงๆ ก็คือว่า มีสิ่งที่กำลังปรากฏ แต่ยังไม่เห็นแจ้งว่าเป็นสิ่งที่เกิดปรากฏ แล้วหมดไป อย่างรวดเร็วมาก เหมือนไม่มีอะไรที่จะหมดสิ้นไปเลยสักอย่างเดียว ยังคงเป็นเรา แล้วก็นั่งตรงนี้ แล้วก็ฟังเรื่องธรรม
สนทนาธรรมที่อุทยานแห่งชาติเขาเขียว แผ่นที่ 1 ตอนที่ 1