”อย่าคิดว่าจะไม่ไปเกิดเป็นปลา“

*พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค เล่ม ๒ - หน้าที่ ๗๒๗
(อรรถกถา นขสิขสูตร) *

บทว่า มนุสฺเสสุ ปจฺจาชายนฺติ มีอธิบายว่า เหล่าชนที่จุติ (เคลื่อน,ตาย) จากมนุษยโลกแล้วเกิดในมนุษยโลกนั้นแล มีประมาณน้อย. บทว่า อญฺญตฺร มนุสฺเสหิ ความว่า เหล่าชนที่จุติจากมนุษยโลกแล้วไม่เกิดในมนุษยโลก ไปเกิดเฉพาะในอบาย ๔ มีมากกว่า เหมือนฝุ่นในมหาปฐพี.

อกุศลกรรม เป็นการกระทำที่เป็นอกุศล เช่น ฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดในกาม พูดเท็จ พูดส่อเสียด เป็นต้น แสดงถึงอกุศลที่สะสมมาจนมีกำลัง จึงมีความประพฤติเป็นไปที่ไม่ดีอย่างนั้น ถึงแม้อกุศลกรรมยังไม่ถึงคราวให้ผล ก็ยังทำให้เกิดความเดือดร้อนใจ ทุกข์ใจ ไม่สบายได้มากทีเดียว ถ้าหากเมื่อถึงคราวที่จะให้ผลจริงๆ ก็ย่อมแสนจะเผ็ดร้อน น่ากลัว นำมาซึ่งทุกข์อย่างใหญ่หลวง ด้วยการไปเกิดในอบายภูมิ (เกิดเป็นสัตว์นรก เกิดเป็นเปรต เกิดเป็นสัตว์ดิรัจฉาน เช่น ปลา เป็นต้น เกิดเป็นอสุรกาย) ซึ่งไม่มีใครทำให้เลย นอกจากตนเองเท่านั้น จะไปโทษใครไม่ได้เลยทีเดียว

เป็นอันตรายมากกับการทำอกุศลกรรม อันตรายทั้งในขณะที่ทำและทั้งในขณะที่ให้ผล อกุศลกรรมเป็นเหตุทำให้ได้รับความทุกข์ความเดือดร้อน เป็นเหตุนำเกิดในอบายภูมิได้ เพราะเหตุว่าการเข้าถึงอบายภูมิหรืออบายภูมิปรากฏ ก็เพราะอกุศลกรรมให้ผลนั่นเอง จึงควรอย่างยิ่งที่จะเป็นเครื่องเตือนใจที่ดีสำหรับทุกคน “อย่าได้ทำอกุศลกรรม“ ครับ

... ยินดีในกุศลของทุกๆ ท่านครับ ...