ท่านอาจารย์: ทำให้ใกล้ต่อความที่จะรู้ แต่เปลี่ยนสภาพที่เป็นความลึกซึ้งนั้นไม่ได้

อ.อรรณพ: แต่เปลี่ยนสภาพที่เป็นความลึกซึ้งนั้นไม่ได้ ไม่ใช่ไปเปลี่ยนให้ เห็น ไม่ลึกซึ้ง แล้วก็รู้ในเห็นที่ไม่ลึกซึ้ง แต่เพราะความเข้าใจค่อยๆ ใกล้ขึ้นๆ จนรู้ในสิ่งที่ลึกซึ้งนั้นครับท่านอาจารย์ แสนไกลในสิ่งที่ใกล้ที่สุด เป็นประโยชน์มากครับ กราบเท้าท่านอาจารย์ครับ

อ.คำปั่น: กราบขอบพระคุณ อ.อรรณพ อย่างยิ่งครับ แสนไกลจาดสิ่งที่ใกล้ที่สุดครับ ก็เป็นประโยชน์ที่ได้ไตร่ตรองในความเป็นจริงครับ กราบท่านอาจารย์ครับว่า จริงๆ แต่ละขณะๆ ก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วครับ คือแล้วก็สิ่งที่ดับไปแล้วก็ไม่กลับมาอีกเลย มีแต่ไปอย่างเดียวเลย มีแต่ไปๆ ๆ ๆ อย่างเดียวครับ

ซึ่งเมื่อคืนก็ได้อัญเชิญข้อความเป็นข้อความในขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค ได้มากราบเรียนสนทนากับ อ.อรรณพครับ และเพื่อความเข้าใจมั่นคงในความเป็นจริงของธรรมยิ่งขึ้นครับท่านอาจารย์ครับ ก็มีข้อความที่แสดงถึงความเป็นจริงครับว่า ความไปเป็นสังขาร ความไม่ไปเป็นนิพพานครับ ซึ่งก็มีหลายคำที่แสดงไว้ครับ ทั้งความไป และก็ก่อนหน้านั้นก็มีคำว่า ความเป็นไปด้วยครับท่านอาจารย์ครับ แต่ละคำๆ ที่กล่าวถึงก็ล้วนแล้วแต่ควรที่จะได้พิจารณาจริงๆ ครับ

ความไป เป็นสังขารครับท่านอาจารย์ครับ

ท่านอาจารย์: เข้าใจ ไป ว่าอย่างไร?

อ.คำปั่น: ไป ก็คือไม่ย้อนกลับมาครับ

ท่านอาจารย์: ไม่มีแล้วใช่ไหม?

อ.คำปั่น: ไม่มีแล้วครับ คือพอฟังอย่างนี้ก็เหมือนจะง่ายครับ แต่ว่าไม่ง่ายเลยครับ

ท่านอาจารย์: ไม่รู้อะไรสักอย่าง แล้วอะไรง่าย!!

อ.คำปั่น: ใช่ครับท่านอาจารย์ครับ ก็ต้อง แต่ละหนึ่งๆ จริงๆ ครับ เพราะว่าถ้ากล่าวถึง สังขาร ก็คือธรรมที่เกิดเพราะปัจจัยปรุงแต่ง ก็เป็น แต่ละหนึ่งๆ ในขณะนี้ครับ แต่ละหนึ่งที่เกิดไปก็คือไม่กลับมา เกิดแล้วดับไม่เหลือแล้วครับ

ท่านอาจารย์: เพราะฉะนั้น ไป คือดับ ไม่ได้อยู่แล้ว อยู่ไม่ได้แล้ว

อ.คำปั่น: คือแต่ละคำก็ล้วนแล้วแต่เป็นเครื่องเกื้อกูลอย่างยิ่งเลยครับท่านอาจารย์ที่ให้เข้าใจในความเป็นจริงว่า เป็นแบบนี้ครับ จากไม่มี ก็เกิดมี เพราะเหตุปัจจัย พอเกิดแล้วก็ดับไปมีอายุที่สั้นแสนสั้นครับ

ท่านอาจารย์: มี แล้วก็ไม่มี

อ.คำปั่น: ครับ มีแล้วก็ไม่มี

ท่านอาจารย์: นั่นแหละ ไป

อ.คำปั่น: ครับ ลึกซึ้งมากครับท่านอาจารย์ ก็เป็นข้อความที่แสดงความเป็นจริงของสังขารจริงๆ ครับ ก็คือมีแล้ว ไม่มี ชัดเจนมากเลยครับข้อความที่แสดงไว้ครับ

ท่านอาจารย์: กำลังเป็นอย่างนี้ เห็นไหม กว่าจะรู้

อ.คำปั่น: ครับท่านอาจารย์ครับ

ท่านอาจารย์: ไม่รู้อื่นหรอก นอกจากสิ่งที่กำลังมีอย่างนี้แหละ

อ.คำปั่น: ครับ ก็เป็นประโยชน์ให้ได้พิจารณาในความเป็นจริงครับ

ขอเชิญรับฟังได้ที่ ..

ไม่มี แล้วมี แล้วหามีไม่---ล้วนว่างเปล่า

ไม่มี แล้วมี แล้วหามีไม่

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ ด้วยความเคารพยิ่งค่ะ

และกราบยินดีในกุศลจิตของ อ.คำปั่น ด้วยค่ะ