ไม่รู้อะไร แล้วไปเกณฑ์คนมาบวช ถ้าเป็นอย่างนั้นก็เป็นการทำลายพระศาสนา เพราะเหตุว่าผู้เกณฑ์ก็ไม่เข้าใจธรรม ถ้าเข้าใจธรรมจะเกณฑ์ไหม ที่จะให้คนมาประพฤติปฏิบัติ ข้อตามสิกขาบท ๒๒๗ ข้อ โดยเขาก็ไม่รู้ว่าเพื่ออะไร พอไปถึงก็ไม่ได้ขัดเกลาอะไรเลย แม้แต่การครองจีวร การพูดหรือชีวิตประจำวัน

แทนที่จะเป็นอย่างนั้น คิดเสียใหม่ ทำสิ่งที่เป็นประโยชน์กว่า คือไหนๆ ใครก็ไม่ได้เข้าใจพระธรรมวินัย แล้วไปเกณฑ์มา เสียประโยชน์ เสียเงินเสียทอง ประเทศชาติก็ขาดความมั่นคง เพราะเหตุว่าเงินที่ทำไปไม่ได้ประโยชน์เลย ไม่ได้ไปให้ใครละกิเลส ละความทุจริตต่างๆ ได้เลย

ใครก็ตามที่เคยเกณฑ์ใคร หรือแม้ชวนใครไปบวช ชวนเขามาได้ฟังพระวินัยก่อน ให้รู้ชัดเจนไปเลยว่า แต่ละข้อมีประโยชน์อย่างไร และพระธรรมคืออย่างไร ต้องให้เขาเข้าใจทั้งพระธรรม และพระวินัย แล้วก็อย่างที่ว่า จบแล้วมีการสอบถามว่า มีความรู้ความเข้าใจแค่ไหน ก็จะได้รู้ว่าใครจะบวช หรือใครจะไม่บวชก็ได้

สามารถที่จะเข้าใจธรรมในเพศคฤหัสถ์ตามการสะสม ไม่ใช่เป็นเพราะการชักชวน หรือไปเกณฑ์ใครมาบวช ซึ่งถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ เป็นการกระทำของผู้ไม่รู้ เกณฑ์คนมาให้ไม่รู้ และยังกล่าวว่าเป็นคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ก็เป็นการทำลายพระศาสนา

ปกิณณกธรรม ตอนที่ 1000