ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

การให้ที่ประกอบด้วยปัญญา หรือการให้ที่เป็นไปกับการเข้าใจพระธรรม

ภาวนา หมายถึง การอบรมเจริญคุณความดีและความเข้าใจพระธรรมให้เพิ่มมากขึ้นด้วยปัญญา

การให้เกื้อกูลต่อการที่ปัญญาจะรู้สภาพธรรมะที่กำลังปรากฏอย่างไร??

สิ่งที่หาได้ยาก คือ การอุบัติขึ้นของพระพุทธเจ้า การมีโอกาสได้ฟังพระสัทธรรมและผู้นั้นได้เกิดมาเป็นมนุษย์

การฟังธรรมประโยชน์เพื่อเข้าใจสิ่งที่กำลังฟัง คือ สิ่งที่กำลังมีจริงๆ เดี๋ยวนี้

เรื่องความเห็นถูก ความเข้าใจถูกในสิ่งที่กำลังมี ซึ่งไม่สามารถรู้เองได้เลยถ้าไม่ได้ฟังพระธรรม

ประโยชน์ที่สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด คือ มีโอกาสได้เข้าใจสิ่งที่กำลังมีขณะนี้เพื่อละความไม่รู้และการยึดถือสภาพธรรมว่าเป็นเราหรือว่าเป็นสิ่งหนึ่งสิ่งใด

แม้การให้ทานก็คือธรรมะ ไม่ใช่เรา

การให้ทานสำคัญที่มีกุศลจิตที่เกิดขึ้นเพื่อที่จะสละวัตถุสิ่งของต่างๆ เมื่อมีผู้รับ เพราะฉะนั้นเมื่อมีผู้ขอและมีสิ่งของที่สมควรแก่ผู้รับนั้น ก็สละให้

ทาน คือ การให้และการไม่ติดข้องในสิ่งที่จะให้ และเป็นการสละความตระหนี่ คือ การให้เพื่อสละอกุศล

การให้คือน้ำใจขณะนั้นของจิตที่ดีไม่ใช่เป็นคนที่เห็นแก่ตัว เพราะบางคนมีแต่รับแต่ไม่มีการให้ อัธยาศัยต่างๆ กันไปแต่จริงๆ แล้วก็ไม่รู้ว่าการให้ก็ไม่ใช่เรา แต่ว่าเป็นสิ่งที่มีจริง

การให้ คือ การให้สิ่งที่เป็นประโยชน์แก่ผู้รับ ให้ทุกอย่างได้จนกระทั่งให้ความรู้ความเข้าใจความจริงที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงแล้ว

ทานเป็นส่วนหนึ่งของธรรมฝ่ายดี คือสามารถสละสิ่งที่ติดข้อง และขณะที่ให้ก็เพื่อประโยชน์สุขแก่คนอื่น

การที่จะดีไม่ง่ายเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้ฟังพระธรรมและมีความเข้าใจคำว่ากิเลส สภาพธรรมที่ทำให้จิตเป็นมลทิน เศร้าหมอง ไม่ผ่องใสแล้วก็มีมานานแสนนานตั้งแต่เกิดมาก็มีแล้ว และก็มีเรื่อยๆ ทั้งวัน

เพราะฉะนั้นยิ่งฟังก็ยิ่งรู้ว่าดีไหมกิเลส ... มีหลายอย่างหลายระดับด้วยเริ่มต้นต้องตรงและจริงใจ มีกิเลสแน่ ... ไม่ดี จะให้หมดไป ... ดี ... จะหมดไปได้ด้วยพระธรรมที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงโดยประการทั้งปวง

ฟังแต่ละคำไม่ฟังเผินๆ แต่ไตร่ตรองและมีความเข้าใจว่าเป็นธรรมะทั้งหมด เป็นสิ่งที่มีจริงๆ ฟังธรรมะเผินไม่ได้เลย แต่ละคำแม้แต่คำว่าธรรมะก็ต้องรู้ว่าหมายความถึงสิ่งที่มีจริงทั้งหมดไม่เว้นเลย และมีจริงขณะที่กำลังปรากฏ

ฟังธรรมะมาก็มากและทุกคนก็รู้ว่ามีกิเลสมาก คิดที่จะละบ้างหรือเปล่า?! หรือว่าฟังไปก็อยากได้ปัญญา อยากเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ โดยที่ไม่เข้าใจความลึกซึ้งของธรรมะเลยว่า สิ่งที่มีจริงยากแสนยากที่จะรู้ได้

เพราะฉะนั้นพระพุทธเจ้าเป็นใคร ต้องต่างจากบุคคลอื่นทั้งหมด เพราะสามารถที่จะแสดงความจริงทุกอย่างในชีวิตให้เห็นว่า สิ่งใดดีสิ่งใดไม่ดี และสามารถดับธรรมะที่ไม่ดีได้หมด ... ดีไหม?! เมื่อไหร่จะเป็นอย่างนั้น ... ต้องมีเหตุคือฟังพระธรรมด้วยความไม่ประมาทที่จะเข้าใจ แม้แต่บารมีคือธรรมะที่จะทำให้ถึงฝั่ง

ฝั่งนี้มีกิเลสเต็มไปด้วยกิเลสทุกวัน อีกฝั่งคือฝั่งที่ดับกิเลสไม่มีกิเลสเลย จะไปถึงได้อย่างไร แสนไกล แต่ถ้าไม่มีความพยายาม ไม่มีปัญญา ไม่มีการเห็นประโยชน์ก็ไม่ไป บางคนแม้แต่จะฟังพระธรรมก็ไม่ฟัง ทั้งๆ ที่กราบไหว้พระพุทธเจ้าแต่ไม่ฟังพระธรรม เป็นผู้ตรงและจริงใจและเข้าใจอะไรหรือเปล่า ... มีกิเลส ... ฟังธรรมะเพื่อขัดเกลากิเลสด้วยปัญญาที่เริ่มเข้าใจความจริงของสิ่งที่มี ต้องมีความตั้งใจที่มั่นคง ... อธิษฐานบารมี ฟังพระธรรม ... หนทางเดียว

ทานบารมี เราเคยมีดิแต่ติดข้องต้องการ เป็นการเริ่มต้นสละความติดข้องในความเป็นเรา และหนทางที่จะละความติดข้องยากกว่าการสละวัตถุไหม?? วัตถุแค่ภายนอก พิจารณาว่ามีมากเกินพอหรือเปล่า?? ให้อะไรไปบ้างแล้ว?? ก็ยังไม่ได้ให้ ก็ไม่ว่ากันเพราะธรรมะทั้งหลายเป็นอนัตตา ไม่มีใครสามารถบังคับสภาพธรรมสักอย่างเดียวได้ ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นเป็นอย่างนั้นก็ต้องเป็นอย่างนั้น

การมีโอกาสได้ฟังคำจริงที่มีประโยชน์อย่างยิ่ง ที่เริ่มจะทำให้เห็นการเริ่มตั้งใจจะละกิเลส เพราะเห็นว่ากิเลสมีโทษ เพราะฉะนั้นก็ต้องเริ่มต้นจากการฟังและเข้าใจ และเห็นได้เลยว่า ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งที่สะสมมาได้ เมื่อความเข้าใจเพียงเท่านี้หรือเล็กน้อยแค่นี้ก็ไม่สามารถจะไปละคลายกิเลสได้เลย

การให้เพื่อสะสมความสามารถที่จะละการยึดถือสภาพธรรมะว่าเป็นเราหรือว่าเป็นสิ่งหนึ่งสิ่งใดได้ เพราะถ้าไม่สามารถสละวัตถุได้ อะไรๆ ก็ละไม่ได้ โดยเฉพาะการยึดถือว่าเป็นเรา

การให้ในพระพุทธศาสนามีหลายระดับ ตั้งแต่ขั้นต้นคือการให้วัตถุสิ่งของที่เป็นประโยชน์แก่บุคคลอื่นรวมถึงการให้แรงกาย แรงใจและคำแนะนำที่เป็นประโยชน์ในการช่วยเหลือคนอื่น และอภัยทานหรือการให้ความไม่มีภัย การให้อภัย การไม่ผูกโกรธ และสูงสุดคือธรรมทาน คือการให้ธรรมะ ความจริงที่พนะพุทธเจ้าทรงแสดงเพื่อให้ผู้ฟังมีความเข้าใจถูกต้องเป็นของตนเอง ทั้งหมดเป็นไปเพื่อขัดเกลากิเลส และเข้าใจความจริงของสภาพธรรมะที่กำลังปรากฏในชีวิตประจำวัน

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในความดีของทุกท่านค่ะ