การฟัง, การศึกษาพระธรรมแบบไหนถึงเรียกว่าฟังด้วยดี, ศึกษาด้วยดีครับ ฟังอย่างไรก็ยังเป็นเราที่ตั้งใจ, ตั้งใจศึกษาครับ

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

[เล่มที่ 45] พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต เล่ม ๑ ภาค ๕ - หน้า 440
บุคคลเชื่อธรรมของพระอรหันต์ทั้งหลายเพื่อบรรลุนิพพาน เป็นผู้ไม่ประมาท
มีปัญญาเป็นเครื่องสอดส่อง ฟังอยู่ด้วยดี ย่อมได้ปัญญา

ฟังด้วยดี ก็ต้องตั้งต้นว่าต้องเป็นการฟังพระธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงแสดงไว้ดีแล้ว ในขณะที่ฟัง ก็เป็นผู้ที่ตั้งใจฟัง ใส่ใจด้วยดี ไม่คิดเรื่องอื่น ไม่หลับ ไม่คุยกัน แต่มุ่งตรงต่อคำที่ได้ยินได้ฟัง พิจารณาไตร่ตรองในเหตุในผล จึงจะเป็นเหตุให้ความเข้าใจถูกเห็นถูกค่อยๆ เจริญขึ้น ตรงกับพระพุทธพจน์ที่ว่า ฟังอยู่ด้วยดี ย่อมได้ปัญญา และที่สำคัญ เมื่อค่อยๆ เข้าใจขึ้น ก็จะมีความมั่นคงในความเป็นธรรม แม้ในขณะที่ตั้งใจฟัง ตั้งใจศึกษาพระธรรม ก็คือ ธรรมนั่นเองที่เกิดขึ้นทำกิจหน้าที่ ไม่ใช่ใครเลย และไม่ใช่แต่เฉพาะในขณะที่ตั้งใจฟังตั้งใจศึกษาพระธรรมเท่านั้น แต่ทุกขณะเลย เป็นธรรมทั้งหมด เป็นเรื่องที่เบาสบาย เมื่อมีความเข้าใจที่ถูกต้อง ครับ

... ยินดีในกุศลของคุณ suratthapol ด้วยครับ ...