ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

เมตตา: ในพระไตรปิฎก ไม่ว่าอะไรที่ปรากฏ โลภะตามติดไปหมดทุกอย่าง ... ทุกสิ่งทุกอย่างที่ปรากฏไม่ได้ปรากฏตามความเป็นจริง ... โลภะตามติดไปหมด ... แม้แต่นิมิตของรูปร่างสัณฐานเล็กๆ โลภะก็ติดไปหมดไม่เหลือ จนกว่าปัญญาเกิดรู้สิ่งนั้นตามความเป็นจริง โลภะก็จะติดไม่ได้เพราะว่ารู้ตรงนั้นตามความเป็นจริง

ได้ฟังอาจารย์ธีรพันธ์สนทนาเรื่องบารมีต่างๆ กับท่านอาจารย์ว่า ท่านอาจารย์กล่าวถึงบารมีทุกอย่างแต่ไม่ได้กล่าวถึงเนกขัมมบารมี ท่านอาจารย์ได้อธิบายว่า ขณะที่ฟังแล้วเข้าใจ บารมีต่างๆ ก็อยู่ตรงนั้นแล้วถึงจะตรงต่อความจริงขณะนั้นได้ ขณะที่ตรงต่อความจริง ... ปัญญารู้ตรงตามความเป็นจริง ขณะนั้นปัญญาก็ละแล้ว จะต้องกล่าวถึงเนกขัมมะทำไม?? เพราะว่าขณะนั้นก็ละแล้ว ... ละความไม่รู้ ละความติดข้องท่านอาจารย์ได้กล่าวถึงเนกขัมมะว่าคือการละการออกจากความติดข้องเพราะว่าเนกขัมมะคือการก้าวออกจากกาม คำถามคือว่าได้ฟัง ได้ไตร่ตรองเข้าใจมาก่อนหน้านี้ว่าเนกขัมมะคือการก้าวออกจากอกุศลทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นความไม่รู้ ความติดข้องหรือว่าพวกโทสะทุกอย่างก็คือละออกจากอกุศลทุกอย่าง ในชีวิตประจำวันก็ค่อยๆ ละความติดข้องต้องการ เพราะฉะนั้นคำว่าละ การก้าวออกจากกามหมายรวมถึงละจากอกุศลอย่างอื่นด้วยไหม?

ทอจ: ละไปจนกระทั่งต้องละความติดข้องและอกุศลที่ไม่รู้ความจริง ละหมดจะเหลือไว้ทำไม

เมตตา: เพราะว่าถ้าไม่ละความไม่รู้เพราะการอบรมเจริญปัญญาคือการค่อยๆ รู้ความจริง ค่อยๆ อบรมความเข้าใจถูกเห็นถูกในสิ่งที่มีจริง

ทอจ: ละะความไม่รู้นี่ต้องละตั้งแต่เริ่มฟังใช่ไหม หรือจะเป็นละเอาตอนไหน?!

เมตตา: ละตอนเริ่มฟัง เราก็ต้องค่อยๆ ฟัง ขณะนั้นก็ค่อยๆ ละความไม่รู้ เมื่อค่อยๆ ละความไม่รู้ในสิ่งนั้นก็และความติดข้องด้วย

ทอจ: ก็แน่ล่ะไม่รู้แล้วไม่ติดหรือ?

เมตตา: ติดแน่นอน เพราะฉะนั้นการก้าวออกจากกามก็หมายถึงต้องละอกุศลทุกอย่าง

ทอจ: ถ้ารู้แล้วติดไหม?

เมตตา: ไม่ติดแน่นอน

ทอจ: ก็ตรงกันข้าม ตัวไม่รู้อยู่เต็มห้อง ... ไม่ใช่ใครเลยทั้งสิ้น เพราะฉะนั้นกว่าจะไม่ใช่ใครเลยทั้งสิ้น ไม่ใช่เรา ไม่มีเรา เป็นธรรมะเท่านั้น

เมตตา: ถ้าไม่ละความไม่รู้ ก็ไม่สามารถที่จะละความติดข้องได้

ทอจ: ไม่มีทาง!!!

เมตตา: เพราะตราบใดที่ยังไม่รู้สิ่งที่มีจริงตามความเป็นจริง ก็ต้องติดข้องแน่นอน

ทอจ: กำลังติดข้องทั้งนั้น ก็เรานั่งอยู่ตลอดเวลายังไม่เห็นไปไหนเลย ก็เราเห็นไม่ใช่หรือ ก็เราจำไม่ใช่หรือ ... เราทั้งวัน ... ละหรือเปล่า?! แล้วถ้าไม่ฟังเลย เหมือนคนตาบอด มืดสนิทนี่คือมืดจริงๆ ไม่รู้จะไปไหน ... ทางไหน!!!

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในความดีของทุกท่านค่ะ

ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาค่ะ

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ ด้วยความเคารพยิ่ง

ขอบคุณ และยินดีในกุศลจิตค่ะ

ยินดีในกุศลจิตค่ะ