คำว่า ปริตตธรรม แสดงให้เห็นว่า ธรรมที่เราคิดว่ายั่งยืน แท้ที่จริงแล้วสั้นมาก เป็นธรรมที่เล็กน้อยจริงๆ เพราะเหตุว่าอย่างที่เปรียบเทียบให้เห็นว่าระหว่างการเห็นกับการได้ยิน จิตเกิดดับเกินกว่า ๑๗ ขณะจิต แต่เราคิดว่าพร้อมกัน

ปริตตธรรมแสดงให้เห็นถึงความสั้น แสนสั้นของสภาพนามธรรม และรูปธรรม ซึ่งเราไม่รู้ ก็จะคิดว่ายั่งยืน จิตเกิดตอนปฏิสนธิ แล้วไปดับตอนจุติ ที่เราตายจากโลกนี้ เราคิดว่าเป็นจิตที่ยั่งยืนมาก ดวงเดียว แล้วก็เดี๋ยวเปลี่ยนสภาพเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ แต่ที่จริงนั้น ไม่ใช่อย่างนั้น

ปริตตธรรม คือ สภาพธรรมที่อาศัยเหตุปัจจัยเกิดขึ้น แล้วดับ เร็วแค่ไหน นี่คือความหมายของปริตตธรรม โดยการที่เรายังไม่ต้องพูดถึงวิถีจิต หรืออะไรเลย แต่ให้เข้าใจความเล็กน้อยของสิ่งที่กำลังปรากฏ หรือสภาพธรรมที่เกิดขึ้น เพราะว่าจิตก็มีอายุแสนสั้น สั้นกว่ารูป เพราะรูป ยังต้องจิตเกิดดับ ๑๗ ขณะ รูปหนึ่งจึงดับ แต่จิตนั้นอายุสั้นกว่านั้น ให้เห็นความเล็กน้อย ไม่มีสาระ