ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

สมัยโน้นภิกษุทั้งหลายนิ่งเงียบนั่งเงียบ กำลังนั่งนิ่งจนกว่าจะมีเรื่องสนทนา กำลังนั่งเงียบก็ต่างคนต่างคิด ไม่มีใครรู้เลยแล้วก็ดับ กำลังนั่งเงียบแต่มีเสียงอยู่ข้างในตลอดเวลาคิดมีเสียงก็ได้ไม่มีก็ได้

คิดแล้วพูดกับคิดแล้วไม่พูด ยังไงก็เกิดนิดเดียวแล้วดับหมดทุกอย่าง ไม่รู้ด้วยว่าจะคิดอะไร คิดแล้วพูดแล้วก็ดับ

วาสนาคือการสะสมอยู่ในจิตทุกอย่างทั้งฝ่ายดีและฝ่ายไม่ดี แต่คนไม่รู้คิดว่าวาสนาฝ่ายดีเท่านั้น แต่ไม่ใช่ ... วาสนาฝ่ายไม่ดีผู้ที่ละได้มีผู้เดียวคือพระพุทธเจ้า (ท่านพระสารีบุตรเดินเร็ว ... ละไม่ได้)

นิสัยมาจากนิสะยะที่อาศัย นิดเดียวก็เป็นที่อาศัยได้ เพราะฉะนั้นธรรมะทั้งหมดทุกประการเป็นปกตูปนิสยปัจจัย นิสะยะที่อาศัยที่เป็นปกติธรรมดา ใครนั่งกระดิกมือกระดิกเท้าไม่รู้ตัวก็สะสมไปทำโดยเป็นอุปนิสัย ... เวลาที่มีกำลังอุปนิสัยก็แสดงออกทางกาย ทางวาจา

แล้วจะให้มีนิสัยไม่ดีต่อไป หรือพอรู้ก็แก้นิสัย สะสมอุปนิสัยใหม่ได้ แต่วาสนาติดตัวไปจนเอาออกไม่ได้ ถ้าไม่แก้ใหม่อุปนิสัยก็เป็นวาสนายากที่จะละทุกชาติ

ไม่ว่าอะไรทั้งหมดกุศลและอกุศลเท่านั้นที่สะสม

ถ้าไม่เห็นโทษสิ่งไม่ดี ... ละไม่ได้ แต่น้อยลงหรือเพิ่มขึ้น

ยังไงๆ ก็คิดถึงตัวเอง แต่ถ้าคิดถึงตัวเองน้อยลงจะสบายกว่า แต่ถ้าไม่สนใจแล้วแต่อะไรจะเกิดขึ้น ... เบาไหม? และห่วงตัว!!

ใครๆ ก็แก้ไขเราไม่ได้ นอกจากตัวเองค่อยๆ สะสมใหม่

เมื่อไหร่จะเข้าใจความจริงที่ว่าไม่มีเรา ... ถ้ามีเขาก็ต้องมีเรา ถ้ามีเราก็ต้องมีเขา ... ตลอดเวลาที่เราไม่รู้ความจริง

ถ้าเราไม่คิดถึงเรา แต่คิดถึงกุศลกับอกุศลจะเห็นชัดเจนกว่า ธรรมะเป็นธรรมะ สะสมมาจนกว่าจะได้ฟังคำของพระพุทธเจ้า ถ้าคำของพระองค์ไม่สามารถจะช่วยได้ ก็หมดปัญญา ... ไม่มีทาง ... คำของใครจะช่วยได้?!

เพราะฉะนั้นประโยชน์ของการฟังธรรมะเพื่อเข้าใจ ตัวเราไม่มีทางแก้ไขตัวเราได้ เพราะมันเต็มไปด้วยความรักตัว ความเป็นตัวไปหมด แต่พอฟังคำรู้ว่าเป็นธรรมะ ก็จะได้เห็นธรรมะชัดเจนว่าอกุศลเป็นอกุศล อยู่ที่ไหนก็เป็นอกุศลที่นั่น ไม่ใช่ใครสักคน เพราะฉะนั้นฟังเพื่อละความเป็นเราแล้วทุกอย่างจะดีขึ้น แต่ถ้าเป็นตัวเราทุกอย่างจะดีได้ไหม กับเป็นธรรมะไม่ใช่เรา!! เพราะฉะนั้นความรักตัวของคนทั่วๆ ไปต่างจากความรักตัวของคำของพระพุทธเจ้า

ความเข้าใจเปลี่ยน เข้าใจน้อยก็เปลี่ยนน้อย เข้าใจมากขึ้นก็เปลี่ยนไปมากขึ้น เพราะฉะนั้นอยากเปลี่ยนมากก็ต้องเข้าใจมาก เพราะเราเปลี่ยนไม่ได้!!

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในความดีของทุกท่านค่ะ

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในกุศลจิตครับ