ค่อยๆ เข้าใจขึ้น ความเป็นเราก็ค่อยๆ จาง ... สนทนาธรรมที่บ้านซอยพัฒนเวศม์ บ่าย 22/1/69
โดย nattawan  25 ม.ค. 2569
หัวข้อหมายเลข 51914

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ค่อยๆ เข้าใจขึ้น ความเป็นเราก็ค่อยๆ จาง โดยไม่มีตัวเราพยายามที่จะไปทำ ... ลำบากยากขึ้นไปอีก เพราะไม่รู้สภาพที่ใส่ใจ (มนสิการ) ในสิ่งที่มีทีละหนึ่ง ถ้าใส่ใจในเห็น ... เป็นสภาพรู้กำลังรู้สิ่งที่ปรากฏ ถ้าใส่ใจในสิ่งที่ถูกเห็น ... ไม่ใช่ใครเลย ไม่รู้อะไรด้วย เป็นแต่เพียงสีสันวรรณะที่มีมหาภูตรูปธาตุดินน้ำไฟลม ซึ่งขณะนี้ต้องมีรูปแปดรูป แต่อีกเจ็ดรูปไม่ได้ปรากฏ รูปเดียวที่กระทบตาปรากฏ เห็นไหมความละเอียด ให้คิดว่าจริงหรือเปล่า ... มั่นคงในความเป็นจริงว่าเปลี่ยนไม่ได้ แต่ยังไม่รู้

ต้องรู้ว่าเห็นไม่ใช่สิ่งที่ปรากฏทางตา!!

ขั้นฟังไม่เหมือนขั้นระลึก ขั้นระลึกไม่เหมือนขั้นประจักษ์แจ้ง

อยู่ในโลกของสัตว์บุคคลเหนียวแน่นจริงๆ แม้แต่ขณะที่หลับตื่นขึ้นมาความเป็นเราอยู่ตรงเราแล้ วอัตตาเต็มๆ เพราะฉะนั้นรู้จักพระพุทธเจ้าลึกซึ้งสุดที่จะประมาณได้ ทุกคำเป็นความจริงที่ต้องไตร่ตรอง มั่นคงในสัจจะ ความจริงเปลี่ยนไม่ได้ ถ้าไม่ตรงก็ไม่ถึง

ไม่น่าสงสัย แต่ความสงสัยไม่หมดตราบใดที่ยังไม่รู้ความจริง อยู่ในความมืดจริงๆ เดี๋ยวนี้ก็ไม่รู้!!

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในความดีของทุกท่านค่ะ